3i8 Letteratura 



In funere Mariannae Valentis F. Montaltiae. Ele- 

 gia Caesaris Montaltii ammissìonem sorovis ka- 

 rissimae insolabiliter perdolentis. 



ELEGIA 



Anna soror, soror Anna, meae pars maxima vitae ! 



Anna, mihi ambobus carior una oculis, 

 Ten'fera, ten'subito mersit mors funere, quo me 



Saepe voeata prius mergere debuerat ? 

 Nec tua labentem ( terris nunc advena ) virlus 



Texit, nec morum candida simplicitas, 

 Nec prona in raiseros pietas, nec quidquid honesti 



Rectique ingenuo in pectore suspicitur ? 

 Phoebe pater, medicae qui primus diceris auctor 



Artis, quae tanlae detinuere morae 

 Paeoniis te, numen iners, in collibus, ut non 



Excitus volis undique supplicibus 

 Ilice t auxilium niiserae laturus adesses ? 



Non bac auxilio dignior ulla tuo. 

 At vigilis nequidquam avertere cura medentis 



Nititur, infensi quod statuere dii, 

 Eheu spes bominum ancipites et lubrica vota ! 



Ebeu iura trucis ferrea Persepliones ! 

 Te moriente, imis penetralibus exturbata 



Nostra iacet tecura tota sepulla domus, 

 Cuius tu columen, tu spes, tu gloria, quam nox 



Nusquara letbaeis cocca preme t tenebris. 

 Effusis per colla comis, pia turba, sorores , 



Quas tuus in vita dulcis alebat amor, 

 Squallidulae, gelidoque caput tumulo inclinatae 



Urgent te querulis nocte dieque modis; 



