Versi del Montalti ec. Stg 



Numinaque incassum gemi tu precibusque fatigant, 



Ut niortis diro ab limine restituant. 

 Tempore sed laevo in primis mi scilicet uni 



Iure tuum, Anna soror, flebile discidium. 

 Aerumnas inter, queis morbo fraclus acerbo 



( Sic visum superis ) saeviter afficior, 

 Quid milii opis leliquum, duri solatia casus, 



Qua mi loto aderas pectore sollicita ? 

 At quando super aslra. tibi quae debita, iam nunc 



Non defecturae praemia laetitiae, 

 Et capis, et nostro fors indignata dolori 



Has graviter curas aspicis et lacrymas, 

 Si tibi si fratris, quo vix iucundior alter, 



Acer adbuc memori mente recursat amor, 

 Qui tibi caelestes praesens Deus afflai honores, 



Teque piìs laetam coelibus adnumeral, 

 Fac nostros supera miseralus ab arce labores, 



Queis vis effoeti iam minus apta animi, 

 Haud mora, fac iubeat post tot discrimina tecum 



Me quoque caelicolum vescier ambrosia. 

 Mors mihi vita: vale omnigenae, terra hospita, culpae: 



Terra, vale, innocuis dira noverca bonis. 



