3i6 Letteratura 



dunque coiitigit mihi. Quanto acrioies ac vehenientiores impefuj 

 primos habuil, tanto magis limeriduin est ne paulatim spatio ipso 

 confeclus et quasi restioclus considat. Etenini saepe in magna 

 muUitudine pierumque esse solet consensus quidam et caler; qui 

 accendat audientlum studia. Ea vero postmodo diducta in par- 

 tes languescunt. Sed praeterea non est aliquid egregiuin quud 

 expectare debeas a me; cui et ingenium mediocre et exercitatio 

 per quain modica est. Naciique ego ut primuiii ex pueris excessi, 

 ita sum in iitteris versatus ut ex eis potius oblectamenlum ocii 

 animique laxamenta, quam facultatem aliquam quaesierim. Mox 

 ubi aelas advenit, non modo studiurn noti intendi, verum etiam 

 remisi, primuin necessitate superiorum lemporum et curae fami- 

 liaris ac publicae, quae ocium studio non prebuit; deiude etiam 

 voluntate mea. Quid enim enixius laborarem bis temporibus , si 

 videbam non satis dignum operae praetium, ac ne ullum quidem 

 honorem b'tten's haberi? Nain ex quo memoratu digna facere de- 

 slvimus, memoria quoque litterarum negb'gi cepta; et rursus re- 

 frixit virtus, honore fraudata. At tu virtutibus tuis quae inultae 

 magnaeque eminenl et elucent in te, addidisti ornamenta litte- 

 rarum ac s.Tpienliae studiurn: quod quanto rarius in ista magni- 

 tudine fortunae atque imperito saeculo, tanto praeclarius atque 

 illuslrius est. Mediocris ea laus in te, quae in bis summa esse 

 possit, quod studia i'oves , quod spes et ratio eorum in te uno 

 sita est. Mediocris, iiiquam.- proplerea quod maior est altera; ea 

 sed enim testimonio vocis meae non indigct. Gommentarii tui de 

 philosopbia, non minus perite quam sublibitur et acute coscripti, 

 altiores disciplinas tuas probavere. Laudalus es aliorum ingenio, 

 laudatus es tuo; et siculi aeternitati litterarum traditus es, sic ae> 

 ternitatem Iitteris tuis tradidisti; iuvet memoria tua in scriptis 

 alienis, vivet io tuis. Quare nunc deuium poenitet me consilli 

 mei; quod non plus laboris exauserim, plusque ocii non colloca- 

 rim in Iitteris, cum senliam me tibi tanto minus piacere posse , 

 quanto remissiorem operam studiis impendi. Verum , quod ad 

 orationem nostram atliuet, si minus eam eomniode .scripsisse vi- 

 debimur, aequum f'uerit ut praesles ; ne etiam temeie edidisse 

 existimemur. Debet namque ea saltem pars reprehensione carere; 



cuius tu auctor fuisti ,, 



(3j Questo Francesco Novello da Carr£)ra divisava di sog- 

 giogare per forza di armi Vicenza , e già nfe turbava i confini ; 

 ma i vicentini, avendo in odio i carraresi, erano deliberati di pa- 

 tir piuttosto ogni supplicio che sottomettersi a questo tiranno- 

 Onde mandarono a Caterina, vedova di Galeazzo Visconti, chie- 

 dendole aiuto contro di lui o di qualche soccorso o di cousiglio. 



