InSTITUTIONES JURlS PDELICI tCCL. IIJ 



vel eliam a fortiori; quare Sdirne itever, Introduct. in 

 ius. can. (liss. II cap. 2 ^. 87: « Si eadera, inquii, aut 

 niaior ratio adhuc pugnai prò lege nova, quam obli- 

 nuil prò teslamenlo velcri, bene ab hoc ad illam ar- 

 gumenlaheris. » Sic eliam in quaestionibus explicandis 

 solvendisque recte Ulimur teslamenlo velcri: « Si quae 

 sunt quaestiones conlroversae, ait Zalwein de princ. 

 iurisprud. eccles. tom. I quaesl. 2 cap. 2, quae nec 

 ex scriptura nec ex traditione decidi possunt, et una 

 ex sententiis controversia habeat prò se ingentem pro- 

 babililalem, haud inepte, licei non convincenler, ex 

 antiquo ad novum argumenlaberis teslamenlum , si 

 eadem vel maior pugnet ratio. Et bine argumenlum, 

 quo calholici a privilegio fori et immunifalis sacer- 

 dotibus in antiqua le .<• competente , ad clericorum 

 immunitatem in lege nova argumentantur, ìnler ca- 

 iholicos non est ineptum, non tamen convincens. » 

 Hoc loco addendum est, plura decretalium capi- 

 ta ex veteris testamenti legibus tum iudicialibus, tum 

 caeremonialibus deprompta esse, veluti cap. I de ho- 

 micidio voluntario vel causali, cap. I de adulterio et 

 stupro, «ap. I de furtis, cap. I, II, III, IV, V, de in- 

 iuriis et damno dato, cap. I, et II de praesumplio- 

 nibus, cap, I de decimis, primitiis, et oblationibus, 

 €l huiusmodi alia. Al vero iudaeorura leges in cor- 

 pus iuris canonici receptae, et, ut aiunl, can-oniza* 

 tae, non tamquam leges divinae, sed lamquam leges 

 eccleslasticae,sive auctoritate ecclesiastica receptae con- 

 firmalaeque habendae sunt ; nam, ut optime scripsit 

 Zalwein tom. I princip. iur. eccles., leges istae non 

 habent vim obligandi vi institutionis divinae , quae 

 cessavit, sed vi auctoritalis ecclesiae eas libere ado- 



