1^8 S e I E N Z E 



ptanlis : et prolnde ecclesia polest easdem relaxare , 

 atque etiam penitus abrogare (i). 



§. 3. De usti et auctoritate novi testamenti. 



luris ecclesiasfici et publlcì et privali fons pri- 

 mus et praecipuus est novuna testamenturn. « Sane, in- 

 quit Zallinger in inst. iur. eccl, cap. V, quae ad ius 

 ecclesiasticum publicum pertinenl, de fundalione ec- 

 clesiae, de institu rione potestà tis hierarchicae, de sa< 

 ero imperio aposlolis atque in primis s. Petro a Chri- 

 sto collato , de gesto ab iisdem imperio circa res 

 omnes ad religionera et ecclesiae gubernationem spe- 

 ctantes . . . ea omnia ex s. scripluris novi testamenti 

 luculenter sumuntur. Et de iure privato vix tractari 

 quidquam podest, quin idem ex sacris litteris erui, 

 confirmari, et illustrar! queat. » 



At vero videndum est quis usus, quantaque sit 

 vis et pondus argumenlorura , quae ex novo testa- 

 mento depromuntur. Qua super re distinguendus in 

 primi» duplex s. litterarum sensus , nempe litteralis 

 et mysticus. Sensus litteralis est , quem verba ipsa 



(i) Di'ximus ecclesiam posse eas leges relaxare. Hoc loco tiro- 

 nes inonendi sunt, quotiescumque in sacris canonibus legerint ec- 

 clesiam posse, ecclesiam poluissc, nomine ecclesiae non totam fi- 

 delium congregalionem intelligi, sed tantummodo ecclesiae pasto- 

 re» et rectores, quibus solis omuis ecclesiastica polestas tributa 

 fuit. Hac significatione ecclesiae nomen usurpatum est ab ipso 

 Christo, dum Matlh. e XVIII inquit: ,, Si eos non audierit, die 

 ecclesiae. ,, Quae verba explicans s. Ioannes Chrysostoinus ait : 

 „ Die ecclesiae, idesl ecclesiae praelatis ,, Eodem sensu saepe ad- 

 hibitum est a concilio tridentino, veluti cum sess XXIV can 4 

 ait: ,, Si quis dixerit ecclesiam non potuisse constituere impedi- 

 raenta matrimonium dirimentia, anathema lit. ,, 



