Institutiones iuris pubuci ecct,. l'ag 



ex usilato loquendi modo praeferunt , sive proprie , 

 sive metaphorice accipiantur. Dixlmus sive proprie , 

 sive melaphorice accipiantur : quandoquidem scri- 

 ptores sacri sine ulla controversia tenent , sensuin 

 verborum sive naturalem sive metaphoricura ad sen- 

 sum litteralem revocandum esse, quatenus metaphorae 

 sub notione, ut aiunt, iraaglnaria, satis aperte indi- 

 caut quid vere proprieque significare voluerint. Ita- 

 que cura Christus, loan. io,ait:« Alias habeo oves, 

 quas oportet me adducere, et fiet unum ovile, et unus 

 pastor: » perspicuum est nomine ovium eos intelligi, 

 qui ad ecclesiam adducendi erunt, et nomine ovilis 

 ecclesiam ipsam designari. 



Seiisus mysticus seu spiritualis est, cum verba 

 praeter litteralem sensum , quem babent , ad aliud 

 quidpiam significandum adhibentur. Sensus vero my- 

 sticus in allegoricum, anagogicum et tropologicura di- 

 viditur: de quibus late disputant theologi. 



lam vero quamquam viri docti ac pii, praeser.- 

 tim ad fidei morumque praecepta illustranda, s. seri- 

 pturarum sensibus spiritualibus et mysticis utantur ; 

 certe , tamen , auctoritatis argumenta habenda non 

 sunt , praeterquam illa , quae ex litterall scripturae 

 sensu ducuntur. Ratio manifesta est, quam affert Bel- 

 larminus lib. Ili de Verbo Dei cap. 3. « Convenit, in- 

 quit, inter nos et adversarìos ex solo litterali sensu 

 peti debere argumenta efficacia, Nam eum sensum , 

 qui ex verbis immediate colligitur, certum est sen- 

 sum esse Spiritus Sancii; at sensus mystlci et spiri- 

 tuales varii sunt; et licet aedificent, cura non sunt 

 centra fidem et bonos mores, taraen non semper con- 

 stat an sint a Spirilu Sancto intenti. » 



Quia vero s. scriplurarum sensus non ita sera* 

 G.A.T.XCVI. o 



