36 



hij het vermoeden van Spence Bate en Westwood mede, dat zij 

 de wijfjes der voorgaande soort zouden zijn. In 1868 had 

 Norman ecliter reeds bekend gemaakt, dat deze bewering van 

 bovengenoemde Carcinologen onjuist was: C. Bonelli is het wijfje 

 van C. crassicorne Burzelius, terwijl het wijfje van C longicorne 

 „ is quite diflPerent/' 



Hyperia Medu'sarum ^) , de wel bekende half-parasiet der 

 Medusen , vertoonde zich natuurlijk bij Vlissingen, waar de kwallen 

 tot een plaag worden, in talrijke exemplaren. Ik vond ze zoowel 

 op Chrysaora hyoseella als op Rhizostoma Cuvieri en Cyanea 

 aurita. Verwijdert men ze van de Medusen en plaatst men ze 

 in friscli zeewater, zoo beginnen zij met zich pijlsnel door het 

 zeewater te bewegen ; spoedig evenwel verflauwen hunne bewe- 

 gingen en meestal sterven zij nog dienzelfden dag. Zoowel het 

 vorige jaar in Den Helder als dezen zomer in Vlissingen hield 

 ik mij met het bestudeeren hunner ontwikkelingsgeschiedenis 

 bezig. Einde Juni en begin Juli schijnt daartoe evenwel al 

 wat laat te zijn , ten minste de meeste eieren vertoonden reeds 

 geheel ontwikkelde jongen. De wijfjes , die de mannetjes aanzienlijk 

 in grootte overtreffen , dragen de eieren in een aan de buikzij 

 geplaatste broedholte bij zich (zooals bekend is bij de Amphipoden 

 gevormd door de lamellen der borstpooten) , zoodat het verkrijgen 

 der eieren geen moeite kost. De embryologie dezer Hyperia's is 

 vooral daarom van gewicht , omdat zij de eenige zijn onder de 

 Arthrostraken , waarvan beweerd wordt , dat zij zich met raeta- 

 morphose ontwikkelen. Volgens Claus ^) bestaan de afwijkingen, 



') Ik twijfel nog altijd, of de rosekleurige en groen-oogige Hyperia, die op 

 de kwallen onzer kusten leeft, wel werkelijk riyj)cria Medusaruni Muller is. Wel 

 komt zij overeen met de Hyjieria galba Montagii, zooals Spence Bate en West- 

 wood deze beschrijven, maar van de veel scherper gestelde diagnose, die A. Boeck 

 (Crustacea amphipoda borealia et arctica, Vidensk -Selsk. Forhandlinger fur 1870) 

 ran de Hyperia Mediisarum Muller geeft, vertoont zij bepaalde afwijkingen Hy- 

 peria galba Montagu (1815) en Hyperia Medusaruni Muller (1776) worden algemeen 

 voor synoniemen gehouden ; ik geef aan den laatsten naam de voorkeur, omdat 

 hij de oudste is. De noodige literatuur ontbreekt mij evenwel, om mij geheele 

 zekerheid te kunnen verscliaffen. 



2) Claus. Lehrbucb. IIIJ'^ druk. 1876. S. 513. 



