^^7 



die de uit het ei komende jongen van de volwassene dieren ver- 

 toonen , uitsluitend in een verschillend aantal antenleden en in den 

 bijzonderen vorm der pooten. Volgens hetgeen ik er reeds van waar- 

 genomen hebj zijn de verschillen veel aanzienlijker en betreiFen 

 zij wel in de eerste plaats den vorm van het lichaam en het 

 aantal extremiteiten. 



Het talrijkst zijn natuurlijk de Podophthalme Crustaceen 

 vertegenwoordigd onder de door ons verzamelden. Op een paar 

 uitzonderingen na zijn het evenwel uitsluitend Decapoden. Die 

 uitzonderingen bestaan uit de reeds een vorig jaar waargeno- 

 men (trouwens reeds vroeger door Maitland en anderen opge- 

 nomen) Mysis chamaeleo en een zoowel bij Helgoland als later 

 benoorden Borkum (dregging n". XXXVI, zie de Kaart) buit 

 gemaakte Cumacee. Deze bleek mij (Cuma) Diastylis Rathkii 

 Kroyer te zijn ^). 



Onder de Langstaartige Podophthalmen leverde het geslacht 

 Crangon mij, behalve onze gewone garnaal (Crangon vulgaris L.), 

 nog twee soorten , nl. Crangon spinosus en trispinosus. De laatste 

 werd bij Helgoland buit gemaakt, komt evenwel volgens Metz- 

 ger ook op de Westkust van Holland voor, Crangon spinosus 

 daarentegen leverde ons dregging n". XXXVI, benoorden Bor- 

 kum. Op de Schelde \oor Vlissingen werd een enkel exemplaar 

 van de steurkrab (Palaemon squilla) gevangen , maar interessanter 

 scheen het mij daar ook (en bij herhaling) Pandalus annuli- 

 cornis aan te treffen: een vorm, die aan alle de Noordzee be- 

 grenzende kusten tamelijk algemeen is, maar, zonderling genoeg, 

 tut nog toe noch aan de Belgische kust (van Beneden), noch 



') Kroyer geeft op twee plaatsen eene beschrijving dezer soort (Naturhisto- 

 risk Tidskrift. III. 1841. pag. 531 en ^y Raekke. III. 1846. pag. 144). Volgens 

 de eerste beschrijving is het middelste staart-aanhangsel voorzien van een 40tal 

 stekels, volgens de latere aan beide zijden van een I3tal stekels. De exemplaren 

 die ik van dit geslacht aantrof, hebben alle meer dan 13 (17 a 18) dier stekels. 

 In alle mogelijke andere opzichten past Kroycr's beschrijving van D. Rathkii vol- 

 komen op de door mij verkregen exemplaren. Een andere door de Duitsche 

 Noordzee-expeditie in de nabijheid onzer kust aangetroffen Cumacee is de D. spinosus 

 Norman. Deze door Norman in het Report, British Association 1868 beschreven 

 soort, komt minder dan D. Rathkii met mijne exemplaren overeen. 



