35 



voegen. Wil men nog nadere verklaring, dan verwijs ik naar 

 het oorspronkelijke werkje. Enkele kleine opmerkingen van mij- 

 zelf lieb ik als nooten er aan toegevoegd: wat ik vertaal is na- 

 tuurlijk voor rekening van den schrijver. 



Dat hij met zijn »rules" een nuttig werk heeft gedaan is zeker. 

 Mogen zij ook in ons land zorgvuldig in het oog gehouden worden. 



I. Regels tot verhetering van de tegenwooïxlige henamingswijze. 



Bij het vaststellen van stelregels voor een blijvende en alge- 

 meene zoölogische nomenclatuur , moet op den voorgrond geplaatst 

 worden , dat wij alleen het oog hebben op de Latijnsche namen , 

 omdat het Latyn de taal is, die in de dierkundige systematiek 

 in gebruik is. Met inheemsche benamingen hebben wij ons niet 

 bezig te houden. Een voorname oorzaak van onnauwkeurigheid 

 en verwarring in de wetenschappelijke henamingswijze is het 

 menigvuldig en dikwijls uitsluitend gebruik van inheemsche namen 

 geweest, in plaats van de latijnsche » binaire nomenclatuur," die 

 de eenige als wettig erkende taal voor de systematiek der zoölogie 

 is. Laat ons dan trachten de latijnsche (linneaausche) henamings- 

 wijze door aanvulling volledig te maken ; deze toch is ver boven 

 nationale ijdelheid en nieuwe antipathieën verheven , en is de 

 eenige die hoop geeft op het groote »desideratum," de invoering 

 van een algemeene taal. 



Daar men het hierover eens is, dat woorden slechts over- 

 eengekomen teekens voor gedachten zijn , zoo is het duidelijk 

 dat een taal slechts dan haar doel zal bereiken wanneer zij voor 

 goed gevestigd en erkend is. Deze overweging moest hen , die 

 steeds trachten de eens gevestigde taal der zoölogie omver te 

 werpen door uitdrukkingen van hun eigen maaksel onnoodiger- 



