40 



verhief, gaf ile eerste een nieuwe naam, Asthtnurus, en behield 

 de naam Pinimnus voor de laatste. In het onderhavige geval 

 hebben wij geen andere keus dan den naam Picumnus Temm. te 

 herstellen in haar juiste beteekenis en dus Asthenurus Sw. te 

 schrappen , terwijl wij voor de drieteenige groep , welke Swainson 

 Picumnus noemde een nieuwen naam in de plaats moeten stellen. 



5. Wanneer het betwistbaar is welke groep van een 

 geslacht bij het opstellen daarvan als type gediend 

 heeft, mag de persoon, die het geslacht het eerst in 

 onderdeden splitst, de oorspronkelijke naam geven 

 aan die afdeeling die hem het best dunkt. Geen later 

 schrijver heeft het recht hierin verandering te brengen. 



6. Wanneer twee schrijvers aan een en hetzelfde ge- 

 slacht verschillende namen geven, doch hieronder ge- 

 heel hetzelfde samenvatten, dan moet de laatst gege- 

 ven naam geheel worden geschrapt, en zelfs niet in 

 een gewijzigde beteekenis worden behouden. (Zie 7.) 



Voorbeelden. Het geslacht Monaulus Vieill. (1816) is volmaakt 

 gelykwaardig met Lophophorus Temm. (181 3J: heide schrijvers 

 namen dezelfde species als type. Daarom verdient het afkeuring 

 dat , toen later het geslacht in onderdeden werd verdeeld , den 

 naam Monaulus aan een daarvan werd toegekend. 



Hierop ware alleen de volgende uitzonderingen toe te laten: 



7. Wanneer twee schrijvers den naam, door hun aan 

 eenzelfde geslacht gegeven, niet op een en dezelfde 

 soort grondden, en het geslacht wordt dan gesplitst, 

 mogen beide namen in engere beteekenis voor de twee 

 nieuwe geslachten worden behouden. 



8. Wanneer onder een later gegeven naam geheel 

 hetzelfde wordt begrepen als onder als die van twee 

 of meer vroeger gepubliceerde geslachten, dan moet 

 deze naam geheel vervallen. 



Voorbeeld. Psarocolius (Wagler 1827) omvat hetzelfde als vijf 

 of zes vroegere geslachten met andere namen; daarom moet Psa- 

 rocolius vervallen. 



