44 



Grieksch. 





 X 

 n 



7 X 

 77 



Wat betreft latere europeesche woorden, zoo is liet verkiesel^k 

 de oorspronkelijke spelling te behouden, al bevat het gevormde 

 woord ook letters of lettersamenstellingen die in het latijn niet 

 bekend waren. Woorden als Woodwardi^ Knighti, Brdlocki, 

 Eschscholtzi zouden volmaakt onverstaanbaar worden wanneer zij 

 werden verlatiniseerd in Vudvardi , Cnichti , Bullocci , Essolzi etc. ') 

 Woorden van » barbaarschen" oorsprong, die geen vaste ortho- 

 grafie hebben , zijn beter kneedbaar en moeten daarom zooveel 

 mogelijk worden overgebracht in zuiver latijn ■■'). Zoo zouden 

 de woorden : Tockus , aiosuree , argoondah , kundoo etc. gelati- 

 nizeerdr moeten worden in Toccus , ausure , argunda , cundu etc. 

 Dergelijke woorden moeten in ieder geval een latijnschen 

 uitgang hebben , vooral wanneer zij als geslachtsnaam worden 

 gebruikt. 



Bij het latinizeeren van eigen namen , is de eenvoudigste regel 

 deze , dat men den uitgang ns gen. i achtervoegt wanneer de 

 naam eindigt met een medeklinker , en ius , gen. ii wanneer de 

 naam eindigt met een klinker b.v. Latreille , Latreillii etc. ^). 



1) Daar komt nog bij dat dan iedere natie versclillleiid phonetlsch zou gaan spellen , 

 of althans het recht er toe zou hebben; wat de verwarring grooter zou maken. 



2) Strickland zegt : . . . « they should be rendered as classical in appearance as is 

 consistent with the preservation of their original sound." Hetgeen echter gevaarlijk 

 werk is, bedenkende wat in de vorige noot is gezegd omtrent uitspraak ! G. V. 



3) Waarom de regel aldus en niet juist andersom P Van beiden zijn evenveel voor- 

 beelden: Linnaei, Gosse-i, Howse-i, Vaillaut-ii, Benett-ii, Peach-ii , Darwin-ii , Couch-ii, 

 en aan den anderen kant Cuvier-i, ïhompson-i. Namen met een klinker eindigende en 

 met een genitivus ii vindt ik op het oogeublik ucrijcns. Vanwaar dit? G. V. 



