61 



dat valscherm en kunnen op deze wijze soms vele meters , doch 

 steeds in benedenwaartse richting afleggen. 



Vledermuizen zijn nachtdieren. Over dag hangen zij, met den 

 kop naar beneden , te slapen , opgehangen met de scherpe klauwen 

 harer achterpooten aan allerlei voorwerpen op donkere plaatsen , 

 in kerken , oude gebouwen , sehoorsteenen , in boomen of onder da- 

 ken , in wijde riolen , grotten , holen , etc. Zij slapen den winter 

 door, in den regel in groote menigte bijeen, zeer zeker om elkan- 

 der zooveel mogelijk nog te verwarmen. Uiterst gevoelig voor 

 temperatuursveranderingen , ziet men haar bij de eerste warme 

 voorjaarsavonden hare schuilplaatsen verlaten om bij weder inval- 

 lende koude zoo spoedig mogelijk hare winterkwartieren weder op 

 te zoeken. 



De echte vledermuizen, dat zijn de kleinere soorten, waartoe 

 ook onze inlandsche behooren , vertoonen knobbels op hare kie- 

 zen, waaruit men, zooals in den regel, besluiten mag, dat 

 zij van dierlijk voedsel — hier van insecten — leven. Dit is dan 

 ook werkelijk het geval en het is ongeloofelijk bijna, welke massa's 

 van deze laatsten door die nuttige Vledermuizen iederen avond en 

 iederen nacht verslonden worden. De grootere soorten , die op 

 het vaste land van Indië en voorts op de eilanden van den Indi- 

 schen Archipel , op Australië , Nieuw-Guiuea en omliggende eilan- 

 den , op de eilanden van den Stillen Oceaan en in Afrika en Ma- 

 dagascar gevonden worden , leven veelal van vruchten en zijn eene 

 ware plaag voor de tuinen en plantages. Daarbij is de vraatzucht 

 en snelle stofwisseling bij deze dieren bizouder groot, zooals uit 

 het volgende kan blijken. Dr. Dobson verhaalt van eene groote 

 vledermuis , die hij te Calcutta zijnde , levend kreeg. Hij gaf dit 

 dier op zekeren avond een banaan , die , van alle oneetbare deelen 

 ontdaan , twee onsen woog. Drie uren daarna was de gansche 

 vrucht opgegeten! Den volgenden morgen werd het dier gedood 

 en toen bleek zijn gewicht slechts één ons te bedragen , dus de 

 helft van het gewicht van het voedsel , dat het in drie uren tijds 

 had verslonden ! Volgens Dr. Dobson maakte dit dier dan ook 

 den indruk van eene soort van levenden molen ! Aangaande Ame- 



