G6 



Het best doet iiieu met ze eenvoudig iu eene stopflesch op spiri- 

 tus, brandewijn of derg. te zetten. Wenschelijk , en, om ze 

 voortdurend in blijvend goeden staat te behouden, noodzakelijk, 

 is het om de verschillende voorwerpen door houtkrulleu , hooi of 

 stroo van elkander en van den wand der flesch verwijderd te 

 houden. 



BESCHRIJVING DER SOORTEN. 



I. 



RaiNOLOPHUS FERRUM EQUINUM, Schreber. 

 De Groote Hoefijzerneus. 

 Tandformule: sn. - , h. -^ , v. k. -il^, w. k. ~, dus 32 tanden, 



4 ' 1— l ' 3—3' 3—3 



Het ontbreken van een oordeksel en het geringe aantal snijtan- 

 den onderscheidt deze en de volgende soort op den eersten bhk 

 van alle andere inlandsche Vledermuizen ; bovendien zgn ook ken- 

 merkend voor deze twee soorten , de aanhangsels of versiersels , 

 die zich op den kop vertoonen. De Groote Hoefijzerneus onder- 

 scheidt zich behalve door hare meerdere grootte terstond van de 

 Kleine Hoefijzerneus door haar betrekkelijk langeren staart. 



De van een tiental dwarsplooien voorziene ooren zgn korter 

 dan de kop en loopen zeer puntig uit: beneden den top van het 

 oor is aan den buitenrand eene diepe boogvormige uitholling; iets 

 over de benedenhelft is de buitenrand ondiep ingesneden en ver- 

 toont zich vervolgens als een breed afgeronden lap , die eindigt , 

 op ééne lijn met het oog, in een punt, waar de binnenrand een 

 scherpen hoek vormend ontspringt. Deze binnenrand loopt voorts, 

 vrij regelmatig boogvormig gebogen, naar den top van bet oor. 



Tusschen de oogen staat een lancetvormig deel , dat tamelijk 

 breed aan de basis is , doch in eene vrij lange en smalle , ofschoon 

 afo-eronde punt uitloopt. Op den neus verheft zich een kam, die 

 yan voren gezien tamelijk breed en vlak is, doch zich naar ach- 



