60 



tenr.ind van de oorschelp is even beneden den top sterk uitgehold 

 en eindigt van boven in eene vrij scherpe punt, ofschoon niet 

 zoo scherp als bij de vorige soort; beneden is de buitenrand diep 

 ingesneden en vormt een' vrij hoogen en breeden lap , die ein- 

 digt op ééne lijn met het oog, op het punt waar de binnenrand 

 van de oorschelp boogvormig oprijst om half cirkelvormig tot de 

 punt van het oor door te loopen. 



Het lancetvormig deel tusschen de oogen loopt van boven niet 

 zoo scherp uit als bij de Groote Hoefijzerneus en is even boven 

 de basis ook minder breed. De kam op de neus is ook minder 

 sterk ontwikkeld en helt iets naar voren over. Het hoefijzer komt 

 in algemeene gedaante vrij wel overeen met dat deel bij de voor- 

 gaande soort, doch het is hier smaller en vertoont gekerfde ran- 

 den. Ook hier zijn weder de beneden gedeelten van den binnen- 

 rand der ooren, het lancet en de kam met stijve tastbaren bezet. 



De vlQugels zijn iets boven de enkels ingeplant. De korte spoor 

 is op het beneden vierde gedeelte van het dijbeen aangehecht en 

 de punt komt niet uit de huid te voorschijn. Het kleine topje 

 van den staart is slechts vrij. 



De haren zijn helder geelbruin of vuilwit gekleurd , aan de rug- 

 zijde zijn de toppen licht-bruin. De jongen hebbeu een donkerder 

 tint. De vleugels en naakte deelen zijn bruin of licht-bruin. 



Maten van eenige lichaamsdeelen in millimeters. 



Kop en romp . . . 38. 



Staart 22.5. 



Oor 13. 



Benedenarm .... 89. 



Derde vinger. . . . 57. 



Vijfde vinger . . . 52. 



Diijbeen 19. 



Spoor 7. 



De Kleine Hoefijzerneus vindt men door geheel Europa van af 

 Engeland tot Italië en van Frankrijk tot in Rusland, voorts in 

 Klein-Azië en eindelijk in Noord-Oost-Afrika, 



Het eenige mij bekende voorbeeld van het vinden hier te lande 



