71 



zijn , is de bovenhelft van den binnenrand franjesgewijs bezet 

 met een aantal korte , doch vrij stijve haren. Eene kamvormige 

 verhevenheid doorloopt het oor in de nabijheid van den binnen- 

 rand in deszelfs gansche lengte en is evenzoo bezet met eene rij 

 stijve haartjes. De oorschelp vertoont bovendien een 20-tal zeer 

 duidelijke dwarsplooien. Het oordeksel is zeer lang en aan de 

 punt afgestompt; de buitenrand is aan het bovenste gedeelte iets 

 ingesneden en loopt vervolgens in een' ovalen boog naar beneden : 

 de binnenrand is iets naar buiten gebogen : beneden aan den bui- 

 tenrand vindt men een klein lobje, dat naar beneden en naar 

 buiten gebogen is. 



De neusgaten zijn langs de buitenzijde omringd door eene halve- 

 maansgewijs gebogene groef, waarachter zich een vrij hooge half- 

 bolvormige wal verheft. Vrij lange stijve haren op bolvormige 

 verhevenheden vertoonen zich boven en tusschen de oogeu. 



De vleugels zijn bevestigd aan de basis van den buitenteen. De 

 vlieghuid , die tusschen de beenen uitgespannen is , hult de gan- 

 sche staart in, op het laatste vry uitstekend staartwerveltje na. 

 Aan de spoor bevindt zich geen lobje. 



De kleur der haren der rugzijde is donker, iets lichter aan de 

 punten, terwijl de buikzijde aschkleurig is met witte punten aan 

 de haren. De wijfjes en jongen zijn in het algemeen donkerder 

 gekleurd dan de oude mannetjes. De ooren en vleugels zijn licht- 

 bruin gekleurd. 



Maten van eenige lichaamsdeelen in millimeters. 



Van het geslacht Plecotus zijn tot dusverre slechts twee soor- 



