75 



mondhoek. Het oordeksel is ongeveer tweemaal zoo lang als breed 

 en loopt uit in eene stomp afgeronde punt. 



Aan de basis van den duim der handen en evenzoo aan de ba- 

 sis van den middelvoet vindt men een klein kussentje '). De 

 vleugels zijn terzijde van den voet even beneden den buitenteen 

 vastgehecht. Op de spoor vindt men een verlengd smal huidlobje. 

 De beide laatste staartwervels zijn vrij. 



De ooren en vlieghuid zijn vrij dik en bruinachtig zvs^art ge- 

 kleurd. De haren der rugzijde zijn roetbruin met lichtere punten, 

 die der buikzijde vaal geelachtig bruin. De jongen zijn meer 

 grijsbruin gekleurd. 



Maten van eenige lichaamsdeelen in millimeters. 



Van het ondergeslacht Vespekus kent men thans ongeveer een 

 22-tal soorten, die over de gansche aarde verspreid, maar vooral 

 in de gematigde en heete streken van het Oostelijk Halfrond sterk 

 vertegenwoordigd zijn. Eéne soort is aan de grens van den Noord- 

 pool-cirkel gevonden. 



1) Dit kussentje heriunert aan een orgaan, dat bij andere soorten van vlederrauizen op 

 dezelfde plaats voorkomt. Men kent tot nu toe een achttal soorten, waar dit orgaan 

 in meerderen of minderen graad ontwikkeld is: het bereikt de grootste ontwikkeling bij 

 drie soorten, voorkomende in Zuid-Amerika, op .Tava en op Madagascar. Bij deze drie 

 doet het zich voor in den vorm van ware zuigschijven , waardoor het dier in staat ge- 

 steld is om tegen loodrechte wanden te blijven kleven, op de wijze als vele insecten 

 (b.v. kamervliegeu) en eenige kruipende dieren (b v. Gecko , Kameleon) dit doen. Zon- 

 der twijfel komt deze inrichting bij een aantal andere soorten voor , waarvan men het nog 

 niet weet, daar de meeste verzamelaars verzuimen om de vledermuizen in alkohol te be- 

 waren, doch ze als droge huiden prepareeren en verzenden, waardoor deze zoo teedere 

 deelen indrogeii en er veelal naderhand niets meer van hunne ware gedaante te zien is. 



