86 



ook kerken tot winterverbljif kiest. Het w^fje schiint slechts 

 één jong ter wereld te iDrengeu. 



XI 



VESPERTILO DASYCNEME, Boie. 



De Meer- of Vijvervledeemuis. 



Tandformule : sn. -jp , h. ^, v. k. g— ^ , w. k. -— , dus 38 tanden. 



Deze en de beide volgende onderscheiden zich terstond van de 

 beide voorgaande , tot het geslacht Vespertilio , behoorende soor- 

 ten, doordat nimmer de geheele rand der tusschenbeenige vlieg- 

 heid behaard is. De Meervledermuis kenmerkt zich van de beide 

 volgende soorten door de plaats van inplanting der vleugels aan 

 de enkels en niet aan de basis der teenen , zoodat zij niet licht 

 met haar verward zal kunnen worden. 



De snoet is vrij kaal, alleen zeer spaarzaam bezet met stijve 

 tastbaren. De punt der neus steekt iets uit voorbij de onderlip. 

 De naakte ooren zijn korter dan de kop: de top is stomp afge- 

 rond: het bovenste deel van den binnenrand verloopt recht, ver- 

 der boogvormig naar buiten gebogen: de buitenrand is aan zijn 

 bovenste gedeelte iets ingesneden en verloopt verder regelmatig 

 boogvormig tot op de hoogte der mondspleet onder het oordeksel 

 in een half ovaal lobje. Het oor heeft vier dwarsplooien. Het 

 oordeksel bereikt de halve oorlengte en eindigt in eene afgeknotte 

 punt : het is overal vrij wel van gelijke breedte , uitgenomen het 

 topgedeelte , dat smaller toeloopt : het geheele oordeksel is S-vor- 

 mig met de punt naar buiten gebogen. 



De beide laatste staartwerveltjes zijn bijna geheel vrij. De spoor 

 overtreft het drie vierde gedeelte van deu afstand tusschen enkel 

 en staart, is aan den rand weinig behaard en zonder lobje. De 

 vleugels zijn vrij hoog aan de enkels ingeplant. 



