XXXIII 



gesteld op oude tonnen , die hing in het water hadden gelegen , 

 belangrijke zaken te vinden. Voor de wetenschappelijke raededee- 

 lingen omtrent de gevonden vormen verwijzen wij deze maal naar 

 het Tijdschrift der Nederlandsche Dierkundige Vereeniging. Ofschoon 

 de heide vorige jaarverslagen in een huishoudelijk en een weten- 

 schappelijk gedeelte gesplitst waren , oordeelde de commissie thans 

 dat het laatste gedeelte eigenlijk niet in dien vorm in het verslag 

 t'huis behoorde. Dit is meer en meer in het oog gesprongen, 

 naarmate dit tweede gedeelte uitgebreider werd en de samenstel- 

 ling ervan dus meer tijd kostte ; ook zou op die wijze het we- 

 tenschappelijk gedeelte eene spoedige en geregelde uitgave van 

 het verslag onmogelijk maken. Mocht hierin dus bij den eer- 

 sten aanblik een teruggang worden gezien, na hetgeen hier is 

 opgemerkt zal het ieder duidelijk worden , dat het veeleer als 

 een groote vooruitgang moet beschouwd worden. 



Toch moeten wij , met het oog op hetgeen een volgende maal 

 op hetzelfde terrein zal kunnen worden verricht , het volgende 

 aanstippen. 



Zooals boven reeds werd meegedeeld , bepaalden onze dreg-tochten 

 zich bijna geheel tot de Zuiderzee. Het bevaren van de Noord- 

 zee was met den tonneboeier wel niet geheel onmogelijk — in 

 ieder geval en vooral in een zomer als die nu achter ons ligt, 

 minder raadzaam. Bij een tocht tot aan de uiterton van het N. W. 

 Gat (tusschen Vlieland en Terschelling) werd het verste punt in 

 de richting der Noordzee bereikt. Over 't algemeen zijn de zee- 

 gaten arm aan dieren , wat zeker wel voor het grootste gedeelte ver- 

 oorzaakt zal worden door den sterken stroom , die hier gaat. Die 

 sterke stroom vindt men eeuigszins ook in de open zee en het 

 is daaraan zeker toe te schrijven, dat in die open zee alleen daar, 

 waar de diepte aanzienlijker wordt, een groote rijkdom aan die- 

 ren wordt waargenomen. In de open Noordzee heeft men dan ook 

 lang de ondervinding opgedaan , dat de rijkdom der fauna toeneemt , 

 naarmate de diepte er aanzienlijker wordt. In de meer beschutte gol- 

 ven en boezems (zooals onze Zuiderzee) is de toestand daarentegen 

 een andere: dezelfde diepte, die buitengaats nog weinig oplevert, 



