XLII 



Mayen-Eiland bijna geheel waren verdrongen door de Balaenop- 

 tera rostrata. Toen wij van Spits)3ergen terugkeerden , vertoonde 

 zich de Noordkaper weer voor het eerst nabij Beren-Eiland , doch 

 verdween hij ook weer , toen wij noordelijker in de Barentszee 

 voortzeilden. 



Een andere Cetacee, die in groote menigte werd waargenomen, 

 was de Beluga leucas of Witte walvisch. Vooral gedurende 

 ons verblijf op Amsterdam-eiland en Zeeuwsche Uitkijk kwamen 

 een paar groote scholen van dezen witten walvisch tot op korten 

 afstand van het schip ; zij bleven evenwel te ver weg om er jacht op te 

 maken. De Noordsche Walrusjager Kielsen , dien wij in Kobbebaai 

 ontmoetten, vertelde mij, dat op de Beluga leucas tegenwoordig veel 

 jacht gemaakt wordt , nu de walrussen zoo sterk in getal zijn 

 afgenomen. 



Van Pinnipediën zag ik er slechts weinige. Ook wanneer wij 

 tusschen het ijs waren, was hun aantal slechts gering, met uit- 

 zondering van de Matotschkin Scharr, waar voortdurend eene me- 

 nigte robben (Phoca barbata) rondom het schip zwommen. 

 Wij hadden geen harpoenen aan boord , waarom op deze dieren , 

 die tot tien voet lang worden , weinig jacht werd gemaakt. Tel- 

 kens werden er wel geschoten , maar het getroffen dier zinkt 

 bijna oogenblikkelijk naar de diepte en het gebeurt slechts zel- 

 den , dat hij blijft drijven. 



De vogelwereld van het hooge Noorden levert veel meer eigen- 

 aardigs. Bij geen andere dierklasse is het overhand nemen van één 

 bepaalde soort zoo in het oog vallende , als bij de vogels. Reeds 

 lang voor Jan Mayen-Eiland in zicht was , vlogen troepen van 

 alken (Alca troile) voorbij het schip, als eerste vertegenwoor- 

 digers van de Noordelijke vogelfauna. Hoe noordelijker Avij kwa- 

 men, des te grooter werd hun aantal. Oji aanmerkelijke afstan- 

 den zelfs zijn zij gemakkelijk te kennen aan hun kort een snelle vlucht, 

 een gevolg van de buitengewoone kleinheid hunner vleugels. Het 

 vreemdste schouwspel wordt zeker opgeleverd door een broedplaats 

 van deze alken. Eerst op Spitsbergen en later op Bereu-eiland waren 

 tegen de rotsen duizenden bij duizenden van deze vogels te zien. Op 



