LIV 



heden verbonden , wat ieder , die zich er mede bezig heeft ge- 

 houden , zal beamen. Ik stuitte terstond reeds — bij de bestu- 

 deering van hetgeen door anderen omtrent deze dieren was be- 

 kend geworden — op een hoofdkenmerk , dat door de meeste 

 schrijvers is voorbij gezien of slordig behandeld is. Iets derge- 

 lijks was mij voorgekomen bij de bewerking van de Afrikaansche 

 Eekhoorns van het Leidsche Museum. Dit kenmerk is »de aard 

 der haren" en de verschillende vormen , die men hiervan bij de 

 Mures en Afrikaansche Eekhoorns aantreft. In Afrika toch leven 

 twee groote groepen van Eekhoorns, te onderkennen op den 

 eersten bhk aan den aard van het haar, dat zacht of hard is. 

 Met dit kenmerk gaat hand aan hand de geheel verschillende le- 

 venswijze van het dier. De zachtharige zijn Boom-eekhoorns, 

 de hardharige zijn Grond-eekhoorus; de laatsten vormen het ge- 

 slacht Xerus. Bij de beschrijving der Afrikaansche Eekhoorns 

 dient dus hierop goed gelet te worden, en daar vele schrijvers 

 dit niet deden, is er door hunne dus veelal onnauwkeurige be- 

 schrijvingen een grenzenlooze verwarring in de nomenclatuur ont- 

 staan. Het is hier de plaats niet om op dit punt door te gaan; 

 wij reserveeren dit voor later. Genoeg zij het hier op te mer- 

 ken , dat iets dergelijks bij de Mures plaats gegrepen heeft. Men 

 kan hier drie soorten van huidbekleeding onderscheiden : 



1°. Wolhaar , dat zeer zacht is , vi'ij kort en meestal iets kroesig. 



2°. Borstelhaar, langer dan het wolhaar, harder op het gevoel 

 en rond of bijna rond op doorsnede. 



S°. Stekels of stekelharen , voor het grootste gedeelte breed , uit- 

 loopend in een fijne punt, veelal met een groef voorzien, zeer 

 hard of stijf en buigzaam. 



Wel hebben sommige schrijvers de Mures met zeer harde ste- 

 kels in een afzonderlijk genus gebracht, Acomys, Acanthomys, 

 maar niemand lette op de buigzame stekels , die , ofschoon er ge- 

 heel als stekels uitziende, verschillende graden van hardheid en 

 stevigte kunnen hebben. Men vindt dezen vorm reeds bij onze 

 gewone Mus decumanus en Mus rattus en bij tal van andere soor- 

 ten, wat tot nu toe door niemand schijnt te zyn opgemerkt. 



