tx 



door injecties met Richardson's blauw werd aangetoond) die geens- 

 zins met elkaar communiceeren , daar de rechter nierzak van den 

 linker wordt gescheiden door een zeer ontwikkeld septum , dat 

 ongeveer volgens de mediaanlijn verloopt. Deze nierzakken — 

 Cavités veineuses van Cuvier — worden door het peritoneum 

 gevormd , en dienen om de excreten , die door de aanhangsels der 

 vena cava-takken uit het bloed worden afgescheiden , in zich op 

 te nemen , en door de uitwendige opening , naar buiten te leiden. 

 Deze uitwendige opening, die eveneens aan de ventraalzijde vlak bij de 

 kieuwbasis , en wel tusschen deze en de monding van den oviductus 

 is gelegen (alle onderzochte voorwerpen waren vrouwelijk) , vormt 

 de uitmonding van den zeer korten ureter , die een dikken spierwand 

 heeft, en bijna over hare geheele lengte in het lumen der man- 

 telholte uitsteekt, waardoor zij het aanzien van een papil ver- 

 krygt. De uitwendige opening is groot en voert gemakkelijk in 

 den ureter, die zich als een rechte, maar korte buis vertoont, 

 welke van binnen met longitudinale plooien en vermoedelijk ook 

 met cylinderepitheel is bekleed. Versch materiaal moet hieromtrent 

 zekerheid geven. 



De nierzakwand wordt bij Octopus en Eledone ventraal onmid- 

 dellijk door de mantelholte begrensd , mediaan door het septum dat 

 de twee nierzakken van elkaar scheidt , en , meer in orale richting 

 eerst door de genitale kamer, welke het ovarium bevat, dan door 

 het hart. Vlak boven dit laatste , eindigt de wijde vena cava , 

 en splitst zich aldaar in twee divergeerende takken. Ieder dezer 

 takken heeft een ongeveer half-cirkelvormig verloop , en doorloopt 

 één nierzak zoodanig , dat hij aan de dorsale zijde tevens de be- 

 grenzing van dien nierzak helpt vormen. De ventrale zijde van 

 elk der vena cava-takken , puilt vrij in het lumen van den nier- 

 zak uit, en is met de zoogenaamde aderaanhangsels bezet; deze 

 aanhangsels hangen vrij in de nierzakholte , en kunnen zich in 

 levenden toestand contraheeren , waardoor de urinaire stoffen uit 

 het aderlijke bloed, dat naar de kieuwen stroomt, verwijderd en 

 in den nierzak uitgestort worden. Elk der vena cava-takken , 

 die ook wel oneigenlijk kieuwarteriën genoemd worden, zet zich 



