CXITI 



naast gelegene veiioopen en waaraan alle daartusschen gele- 

 gene fijnere filamenten bevestigd zijn. Deze comraissuren , welke 

 tot een kieuwvak beliooren , alterneeren met die der naast aange- 

 legene kieuwvakken. De interla^nellaire verbindingen bestaan 

 slechts aan de onderste helft der kieuw en worden daar gevormd 

 door septa welke tusschen de tegenover elkander staande, dikkere 

 filamenten uitgespannen zijn. De plaats, waar deze septa aan 

 de bovenzijde beginnen valt samen met een verandering in de 

 richting die de kieuwfilamenten ten opzichte van het lichaam be- 

 zitten. Deze verloopen namelijk eerst van achter boven naar 

 voor onder, en veranderen dan op de helft van hun lengte plot- 

 seling hun richting in een horizontale. Ook hier deelt spreker 

 mede endothelium m de kieuwvaten gevonden te hebben. 



Van Modiolaria discors valt te vermelden , dat de kieuwbouw 

 dezer soort dezelfde blijkt te zijn als die, welke Sluiter voor 

 Mytilus edulis beschreven heeft. — Hier ziet men dus 't tegen- 

 overgestelde van de zooeven besproken Pectensoorten ; twee soorten 

 van verschillende genera van dezelfde familie zijn juist volgens 

 dezelfden type gebouwd. 



Bij Cardium islandicum vindt men eveneens als bij de beschre- 

 venen Lima-soort een twintigtal halfcyliudervormig geplaatste 

 fijne filamenten , welke telkens door een dikker filament geschei- 

 den zijn; de eerste voeren weder arterieel bloed, de laatste veneus. 

 Ook hier worden de filamenten van een lamelle onderling verbonden 

 door dwarse commissuren , waarbij echter op te merken is , dat 

 deze dwars verloopende vaten bevatten , welke venene bloed uit 

 de dikkere filamenten ontvangen om dit weder aan de vaten der 

 fijnere filamenten af te geven. Bovendien merkt spreker hier 

 op dat in deze dwarscommissuren strengen van verdicht geleiweef- 

 sel verloopen , waardoor de kieuwen ook in deze richting meer 

 steun ontvangen. Ook alterneeren de dwars-commissuren niet, 

 zooals bij Lima elliptica, maar verloopen in elkanders verlengde. 

 De interlamellaire verbindingen vindt men in den vorm van 

 septa , Avelke de dikkere filamenten over hun geheele lengte twee 

 aan twee verbinden , echter met deze eigenaardigheid , dat niet 



