31 



dig. De waarneming van het dier heeft overigens , voor zooveel 

 dit nog noodig is, geheel de overeenkomst met de Buccinidae be- 

 vestigd. Tnsschen de twee korte spitse tentakels die aan de 

 buitenzijde dicht bij den kop de oogstippen dragen , bevindt zich 

 de in de meeste gevallen uitgestoken, 2^1^ mill. lange snuit, 

 overeenkomende met Buccinum , terw^l bij de Melanidae de mond- 

 deelen geheel anders zijn gevormd ; uit den mantelrand komt een 

 duidelijke adembuis te voorschijn , terwijl ik nog als nieuw punt 

 van verschil met Melanidae , bij mannelijke exemplaren een vrij- 

 staanden penis S^/g mill. lang ruim 1 mill. breed, heb kunnen 

 constateeren, en ofschoon die betrekkelyk minder reusachtig is 

 dan bij Buccinum , toont hij toch nader de verwantschap aan. 

 Bij de Radula valt het volgende op te merken : in de twee rijen , 

 Fig. 6 afgebeeld, is de middentand niet geheel symmetrisch ge- 

 bouwd; de algemeene vorm van het basaalgedeelte, komt met 

 Brot's figuren overeen, maar het getal der tandjes aan den rand, 

 bedraagt slechts 4, terwijl er bij Brot 7 zijn; de middentand van 

 een ander exemplaar , fig. 8 , heeft echter reeds 5 tandjes , zoodat 

 dit , zooals trouwens reeds uit veel voorbeelden , o. a. bij Bucci- 

 num gebleken is , geen constant kenmerk oplevert ; het basaalge- 

 deelte van Fig. 8 is meer symmetisch. Bij de zijtanden zijn de 

 bijzonderheden van den bouw nog minder standvastig, allen dra- 

 gen één grooten tand, maar terwijl bij Fig. 6 aan de eene zijde 

 nog drie kleinere tandjes staan, vindt men er aan de andere 

 z^de vier: deze verschillen duren over de geheele Radula voort; 

 Fig. 7 stelt een tand van dezelfde Radula voor, waar de 4 tand- 

 jes volkomen ontwikkeld zijn: bij Fig. 9 behoorende tot de Ra- 

 dula waarvan Fig. 8 een middentand voorstelt , is het aantal der 

 tandjes slechts twee, gelijk op Dr. Brot's afbeelding. Het aantal 

 dwarsrijen bij de Radula Fig. 8 en 9 , bedraagt 78 goed ontwik- 

 kelde , benevens eenige rijen in wording. 



Bij deze gelegenheid wil ik de diagnose bekend maken van 

 een schelp, die volgens het operculum met eenz^dig ontwikkelde 

 groeistrepen , tot het Genus Clea, H. Ad. behoort, schoon de 

 sculptuur eer aan Canidia zou doen denken en die ik als een 



