LXVÏ 



trent de geschiktheid van het vaartuig voor een onderzoek als 

 het door uwe Commissie bedoelde , geen twijfel over. Bij missive 

 van 6 Februari j.1. wendde uwe Commissie zich dus tot het Be- 

 stuur der Vereeniging » Willem Barents" met het verzoek het 

 vaartuig gedurende de maanden Juli en Augustus voor het be- 

 oogde doel te willen afstaan. 



Dit plan mocht de sympathie van het Bestuur der Vereeniging 

 » Willem Barents" niet wegdragen. In antwoord op ons schrijven 

 werd ons (dato 4 Maart) bericht, dat er geen termen bestonden 

 om aan het verzoek der Commissie te voldoen. De redenen , die 

 tot het nemen van dit besluit hebben geleid, zijn ons echter ge- 

 heel onbekend gebleven. 



Sloeg deze weigering aan een van vele zijden gedeelden wensch 

 den bodem in , zoo besloot de Commissie thans van de haar ge- 

 geven dispensatie , om als zulks haar wenschelijk voorkwam ge- 

 durende den zomer van '85 het stationsgebouwtje niet op te zet- 

 ten , geen gebruik te maken en evenals in vorige jaren aan eenig 

 uit een faunistisch oogpunt minder goed bekend gedeelte van de 

 vaderlandsche kust een bezoek te brengen. De keuze viel op de 

 monden der Eems: voor zooverre der Commissie bekend had zich 

 nog nooit een zoöloog aan het onderzoek der fauna van dit ge- 

 bied gelegen laten liggen; voor de vestiging van het Station werd 

 met het oog op het onderzoek dezer wateren Delfzijl de aange- 

 wezen plaats. Een bezoek door de Heeren Weber en Hoek aan 

 dat stadje gebracht, maakte ons met het terrein op hetwelk het 

 Station zou verrijzen bekend. Dit terrein behoorde aan de ge- 

 meente; de vergunning om er ons gebouwtje tijdelijk te vestigen, 

 werd ons door het Dagelijksch Bestuur der gemeente met groote 

 bereidwilligheid, van welke wij hier dankbaar melding maken, 

 gegeven. Het was op dit terrein nabij het Boomshoofd en het 

 wachthuis voor de ambtenaren der belastingen , dat het Station 

 verrees. Het ons toegewezen punt voldeed vry goed: wij waren 

 vlak bij de haven, en wij hadden dus het zeewater in de oumid- 

 delijke nabijheid en waren weinige passen van den voor ons ge- 

 reed liggenden kotter (zie later) vervvijderd. De vier ramen der 



