CXLI 



door de vriendelijkheid vau Prof. Hoffmann en Dr. Loman ver- 

 strekt. Aan een zeer jong hondenerabryo kon hij de aanwezig- 

 heid van vier paar kieuwspleten vaststellen , maar hun epitheel 

 had zich nog niet gedifferentieerd tot bijzondere weefselvormen. 

 Daarentegen vond hij bij ver ontwikkelde muizenembryonen een 

 groote ongepaarde thyraus , aan welke geen spoor van aanhan- 

 gende of ingesloten epitheliale lichaampjes was te ontdekken, 

 evenmin als aan de thymus van een konijnenembryo in ongeveer 

 hetzelfde ontwikkelingsstadium. In dit opzicht verschilt de thy- 

 mus dezer beide knaagdieren van die van twee roofdieren. Bij 

 den hond n.1. werden eerst door Remak later door Watney, in 

 en aan de thymus vele cysten gevonden , wier wand uit trilhaar- 

 dragende epitheelcellen bestond. Watney beweert dat zij ontstaan 

 uit de concentrische Uchaampjes , die eene eigenaardigheid zijn 

 der zoogdier-thymus , en daar hij deze lichaampjes voor gemeta- 

 morphoseerde bindweefselcellen houdt, komt hij tot het besluit, 

 dat in de thymus van den hond gecilieerde epitheelcellen ont- 

 staan uit bindweefselcellen. Hij geeft zelf toe dat dit besluit a 

 priori hoogst onwaarschijnlijk blijkt. — Gebrek aan de noodige 

 ontwikkelingsstadien belette den spreker tot nog toe de wijze van 

 ontstaan dezer epitheliale blazen in de thymus van den hond na 

 te gaan; maar hij was in staat op seriën doorsneden door de thy- 

 mus van een pas geboren kat dergelijke cysten als Watney voor 

 den hond beschrijft, aan te toonen, hoewel Watney mededeelt 

 dat zij bij de kat ontbreken. Watney's onderstelling omtrent den 

 oorsprong dezer epitheliale lichaampjes uit bindweefselcellen is te 

 onwaarschynlijker nu de door hem nog ontkende afkomst der 

 thymus uit het epitheel van een of meer kieuwspleten door em- 

 bryologische onderzoekingen onomstootelijk bewezen is. 



In de tweede plaats deelt spreker mede , dat hij aan embryonen 

 van Trigonocephalus , hem door Dr. Loman geschonken , volko- 

 men dezelfde overblijfselen van kieuwspleet-epithelien gevonden 

 heeft, als hij bij Tropidonotus ontdekte, en tevens heeft kunnen 

 vaststellen , dat van eene verwisseling dezer epitheliale rudimen- 

 ten met gif- of speekselklieren geen sprake kan zijn. Voor twee 



