CCXl 



kleurstoffen , alvorens uit de resultaten besluiten te trekken voor 

 de theorie der tinctie. Zoo heeft Griesbach waargenomen, dat het 

 Azoblauw sommige weefselbestanddeelen rood, andere blauw kleurt, 

 en daarin een argument gezien ten voordeele van de opvatting, 

 dat er chemische verbindingen tusschen weefsel en kleurstof ge- 

 vormd worden. Het was nu spr. gelukt aan te toonen , dat het 

 Azoblauw een mengsel is van een roode en een blauwe stof en 

 beide substanties afzonderlijk te verkrijgen. 



Wat het kraakbeen aangaat, zoo werd er op gewezen dat dit 

 bij hoogere dieren onder de weefsels eenigermate de plaats in- 

 neemt, die onder de organen de rudimentaire bekleeden. De nei- 

 ging tot raetaplastische veranderingen is zoo sterk , dat men bij 

 hoogere dieren moeilijk van een volwassen toestand van het kraak- 

 been kan spreken. Wat men gewoon is, senile veranderingen te 

 noemen komt bij den mensch reeds op vijfjarigen leeftijd voor 

 in het kraakbeen van den larynx (Heitzmann). Wat bg de Am- 

 phibien blijvend is , is transitoir bij de Zoogdieren. Een uitstekend 

 object voor de studie van echt hyalien kraakbeen is het caput 

 femoris van Rana. Aan het versche object is daar vooral duidelijk 

 te zien welk een verschil er bestaat tusschen de meest opper- 

 vlakkige cellen , die tangentiëel afgeplat zijn , en de ware kraak- 

 beencellen van de diepere lagen. Alleen de laatste bevatten baso- 

 phiele granulaties , die aan de peripherie der cellen zijn opgehoopt 

 en die bij het afsterven sterk opzwellen onder verlies van haar 

 affiniteit voor basische kleurstoffen. De » pericellulaire stof" van 

 Neuraann ontstaat door versmelting van die granulaties b^ het 

 begin der schrompeling. Slechts bij het levende weefsel kunnen 

 deze verhoudingen bestudeerd worden , de gebruikelijke fixatie- 

 middelen brengen veranderingen te weeg. 



De echte kraakbeencellen zijn bij het caput femoris omgeven 

 door een dun acidophiel laagje »de jongste capsula", terwijl op 

 grooteren afstand van de cel een basophiele doos aanwezig is. 

 Tusschen die twee capsulae bevindt zich een » overgangslamel", 

 die noch tot zure , noch tot basische kleurstoffen verwantschap 

 bezit. De tusschenstof van de afgeplatte , periphere kraakbeen- 



