CCXIV 



Uit de verschillende onderzoekingen blijkt , dat het ovarium aan 

 de rechterzijde van het mesenterium is vastgehecht. De eieren 

 ontwikkelen zich binnen in follikels op een wijze, die principieel 

 niet afwijkt van die van andere Vertebrata. Vermoedelyk is het 

 ontstaan van het kiemepitheliura ook gelijksoortig. 



Zooals bekend is , wordt het ei in volwassen staat omgeven door 

 een hoornachtige schaal (theca autt.), van welker beide uiteinden 

 een aantal hoorndraden uitgaan , die elk in een klein , driearmig 

 anker eindigen. Niettegenstaande haar afwijkend voorkomen is 

 schaal en aukerapparaat naar oorsprong en ligging een echte zona 

 radiata. Uit de onderzoekingen toch van W. Muller en Cunning- 

 ham, — die Spreker bevestigen kan — blijkt , dat schaal en draden 

 afscheidingsproducten zyn van de cellen van het follikel-epithelium. 

 Aan deze cellen heeft ook de groote mikropyle, die aan de eene 

 eipool aangetroffen wordt, haar aanzyn te danken. 



Terwijl het nu betrekkelijk gemakkelijk is, onrijpe of halfrijpe 

 wijfjes van Myxine machtig te worden op plaatsen , waar deze 

 in 't verborgen levende visch voorkomt, behooren rijpe wijfjes en 

 rijpe eieren tot de grootste zeldzaamheden. 



Een enkel rijp ei werd door Allen Thomson beschreven, echter 

 niet in allen deele juist. Dit ei schijnt te loor te zijn geraakt, 

 althans zijn bewaarplaats is onbekend. Vervolgens kwam Steenstrup 

 in het bezit van een rijp wijfje in welks buikholte eenige, nage- 

 noeg rijpe eieren gevonden werden. Eindelijk maakte CunningJiam 

 één enkel ei bekend , dat in het Museum te Edinburgh bewaard 

 wordt en dat eveneens uit de buikholte van een rijp wijfje af- 

 komstig schijnt te zijn. Gelegde eieren zouden dus niet bekend 

 zijn. CunningJiam is het echter ontgaan , dat W. Muller reeds 

 twaalf jaren geleden gewag maakte van eieren van Myxine, die 

 reeds eenige dagen gelegd moesten zijn vóór zij opgevischt wer- 

 den en in handen kwamen van Prof. A. W. Malm, destijds 

 Directeur van het Museum te Göteborg , waar W. Muller de eieren 

 zag en twee er van ontving om ze te onderzoeken. Hij zegt dat 

 die eieren door hun ankerapparaat onderling tot een keten ver- 

 bonden waren. Door de goedheid van den tegen woordigon Direc- 



