ccxv 



teur Dr. A. Stuxherg kwam Spreker onlangs in bet bezit der 

 overige eieren. Ten getale van vier vormen zij een keten van 

 ruim 10 cm. lengte. Een ei is ongeveer 2.2 cm. lang en door 

 middel van de besebreven draden aan de naburige eieren vast- 

 gebecbt. Die verbinding is uiterst stevig, eebter zeer bewegelijk. 

 Een soort deksel, zooals door Steenstrup beschreven wordt, is 

 niet waar te nemen. Dit schijnt dus het eenige snoer eieren — 

 waarschijnlijk gelegde eieren — te zijn, dat bekend is. 



Omtrent den tijd der voortplanting — bijaldien deze aan een 

 bepaalden tijd gebonden is — is Spreker evenmin als Cunningham 

 tot een zeker resultaat gekomen. Spreker heeft gedurende de 

 maanden Juli en Augustus onder honderde exemplaren , die hij te 

 Alvarströmmen in Noorwegen in aalfuiken ving , geen enkel rijp 

 wijfje ontmoet. Er waren wel enkele wijfjes onder, met eieren, 

 die reeds van een hoorn schaal omsloten waren , de draden ont- 

 braken echter nog. Iets verder gevorderd waren eieren van wijf- 

 jes , die in het midden van Mei bij Gasö (aan de monding van den 

 Gullmarfjord) in Bohuslan gevangen werden en die ik aan de goed- 

 heid van Dr. A. Stuxherg te danken heb. Houdt men het ver- 

 schil in zuidelijke ligging van Gasö tegenover Alvarströmmen bij 

 Bergen in het oog, zoo wordt hierdoor wellicht verklaard, dat"^ 

 op de eerstgenoemde plaats de eieren in Mei evenver zoo niet 

 verder waren als op de andere plaats in Augustus. De onderstel- 

 ling van Spreker dat de rijpe eieren eenige maanden later afge- 

 zet worden: aan de Noorweegsche kust dus omtrent October of 

 November aan de kust van Bohuslan ongeveer in Augustus of 

 September; die onderstelling wordt gesteund door het etiket, ge- 

 voegd bij bovenvermeld snoer eieren , waarop als vindplaats 

 Lysekil (Bohuslan) en als datum 5 Augustus 1854 opgegeven 

 worden. Daartegenover of daarnaast staat echter het feit, dat 

 men tusschen enkele der de rijpheid nabij zynde wijfjes talrijkere 

 halfrijpe of onrijpe vindt, in alle mogelijke tusscheustadia , som- 

 tijds zonder verschil in grootte. Dit zou wellicht daarvoor plei- 

 ten , dat de voortplanting niet aan een vasten tijd gebonden is. Men 

 zou vervolgens kunnen veronderstellen , dat de rijpe wijfjes een 



