die nagenoeg evenwijdig loopen met den hoornvliesrand. Zij vor- 

 men anastomoseerende dunne cylindrische strengen (12 — 20 /«), 

 die weder uit fijne lagen bestaan en in een centraalkanaal (2.5 — 4.5 

 p) eenig bindweefsel herbergen. 



Het bindweefsel is evenmin als dat der vroeger beschreven ver- 

 bindingsstukken door kleurmiddelen of andere chemische agentiën 

 te bereiken. Daarom levert het gepolariseerde licht een welkom 

 reagens. Zooals te verwachten was , vindt men den centralen 

 streng dubbelbrekend , den wand enkelvoudig brekend. In het 

 donkere gezichtsveld ziet men daarom slechts het in de as der 

 strengen bevatte weefsel verlicht. 



Vooral praeparaten uit het niet gepigmenteerde gedeelte geven 

 fraaie objecten voor het onderzoek in gepolariseerd licht. Daar 

 het bindweefsel slechts loodrecht op de richting der vezels dub- 

 belbrekend is , leent zich het eene praeparaat daartoe meer dan 

 het andere. Zoo was in het praeparaat der Figuur 3a den top der 

 palissade in gepolariseerd licht gedeeltelijk donker, omdat de richting 

 der vezels te veel de optische as van het mikroskoop nabij kwam. 



Ook bij het rund dringen de zeer regelmatig geplaatste palis- 

 saden tot nabij de voorste oppervlakte in de membraan van Des- 

 cemet, zonder deze te bereiken. De in de membraan geboorde 

 kanalen zijn scherp kegelvormig, zoodat het aantal der naar bin- 

 nen gedrongen fijne vezels langzamerhand verminderen moet , 

 hetzij door samensmelten van vezels , hetzij door hunne aanhech- 

 ting aan den wand van het kanaal. Slechts een zeer fijne bun- 

 del blijft eindelijk over. Deze buigt zich ongeveer loodrecht om 

 en vereenigt zich met een anderen bundel van fijne vezels , die in 

 de dikte der M. Descemeti ingesloten ligt en een parallelcirkel 

 rondom de voorste oogkamer beschrijft. De verbindingsstukken 

 zijn hier dus anders dan bij het paard gevormd. Zij zijn meer 

 zelfstandig , terwijl zij bij het paard geheel door de palissaden 

 worden geleverd (Fig. 4). 



Het is opmerkelijk dat een tweede reeks kleinere palissaden, 

 welke regelmatig achter de eerste ligt, zich anders gedraagt en 



