50 



Retterer wijkt bij de beschrijving der follikels weder in eenige 

 punten van al zijn voorgangers af; allereerst houdt hij de folli- 

 kels voor aan alle zijden gesloten , i. e. geheel van het epitheel 

 afgesnoerd. Ze bestaan uit twee lagen , een buitenste , die zich 

 met carmijn donkerder kleurt, een binnenste, die zich dan lichter 

 voordoet. Na conservatie in Müller's vocht kon geconstateerd wor- 

 den, dat een adenoïd netwerk de geheele follikel, ook de centrale 

 massa, doorloopt: 



»Elle forme des mailles tres larges au centre et de moins en 

 »moins larges dans les portions moyennes et corticales. En ap- 

 »prochant de la périphérie, on voit les fibres lamineuses se con- 

 »tinuer directement avec les minces cloisons cellulaires qui sépa- 

 »rent et réunissent en même temps les follicules clos les uns aux 

 »autres". 



Daarop wordt uitvoerig de aard en de reactie der talrijke in 

 de mazen der follikels ingesloten cellen beschreven en komt de 

 schrijver tot het resultaat, dat ze niets gemeen hebben met 

 lymphcellen , maar overeenkomen met hetgeen Robin noemde 

 »epithéliums nucléaires" en »d'autres termes , des éléments en 

 »tous points semblables a ceux des glandes lymphatiques , des 

 » follicules clos etc. chez les mammifères". 



Het »chorion", waarin de follikels ingebed liggen, bestaat uit 

 bindweefsel; de aan het epithelium grenzende laag vertoont aan 

 hare oppervlakte talrijke 0.040 uiM. hooge papillen, gevormd door 

 dezelfde weefselelementen als het chorion zelve. 



Het epithelium is verschillend in de instulpingen en aan de 

 vrije oppervlakte; het is aan de vrije oppervlakte 0.080 mM. dik 

 tusschen de papillen, 0.040 — 0.060 mM. boven de papillen. 



Het wordt samengesteld door meerdere cellenlagen , die in een 

 »couche profonde" en een »couche superficielle" kunnen onder- 

 scheiden worden ; de eerste bestaat uit prismatische cellen , de 

 tweede uit polyëdrische cellen met ronden kern. 



In de depressies van de mucosa bestaat het epithelium slechts 

 uit één of twee lagen van prismatische cellen. 



Retterer legt vooral gewicht op het feit , dat de follikels steeds 



