92 



Het blijkt uit het bovenstaande, dat de follikels bij Rhea in 

 werkelijkheid uit dezelfde elementen zijn opgebouwd als bij de 

 andere vogels : men heeft ze , als 't ware , slechts weder naar bin- 

 nen om te stulpen , om een orgaan te verkrijgen , volkomen ver- 

 gelijkbaar met de follikels der overige door ons beschrevene Bur- 

 sae Fabricii. Dit feit is , als de proef op de som , tevens het be- 

 wijs van de juistheid onzer beschouwingen over den bouw der 

 der follikels bij andere vogels. 



Toch deed zich nog één vraag bij mij voor. Wij vinden zoo- 

 wel in het epitheliale als in het uit het subepitheliale weefsel 

 gedifferentieerde gedeelte van den follikel , steeds een groote massa 

 cellen, die eenigszins het uiterlijk van lymphoïde cellen hebben 

 en volkomen op elkaar gelijken. Is het nu ook mogelijk, dat al 

 deze cellen één oorsprong hebben ? Met andere woorden : zijn de 

 donkere cellen in de epitheliale follikelmassa gedifferentieerde epi- 

 theelcellen of zijn ze misschien in het subepitheliale weefsel ont-, 

 staan en vandaar uit in het epithelium ingedrongen? 



Werkelijk pleit het gelijke voorkomen van beide wel eenigs- 

 zins voor deze laatste meening. Toch mogen wij hiertoe niet be- 

 sluiten. De grens tusschen beide elementen , die zich op niet te 

 peripheer uitgevallen doorsneden steeds als een onafgebroken scherpe 

 lijn voordoet , zou nog geen afdoend bezwaar zijn : ik herinner slechts 

 aan het uittreden van lymphcellen uit de op doorsnede toch ook 

 scherp begrensde capillaria, door epithelia enz. Het bewijs echter , 

 dat werkelijk alle cellen der epitheliale massa gedifferentieerde epi- 

 theelcellen zijn, wordt mijns inziens geleverd door het feit, dat 

 bij alle andere vogels , die in dit hoofdstuk beschreven zijn , de 

 schijnbaar lymphoïde cellen het eerst optreden in het midden van 

 de follikelkiem , waarvan de buitenste laag cellen nog lang een meer 

 epitheliaal karakter blijft behouden, (zie fig. 32 — 35). Het is dus 

 niet denkbaar , dat hier deze cellen uit de omgeving zouden zijn 

 ingedrongen. Wij mogen dit dus ook bij Rhea niet aannemen. 



De literatuur, waarmede wij in dit hoofdstuk hebben rekening 

 te houden , bepaalt zich tot de verhandelingen van Bornhaupt 



