107 



hangen tamelijk los samen en verloopen hoofdzakelijk in longitu- 

 dinale richting. 



Sturnus vulgaris. 



Bij een jong , bijna volwassen exemplaar trof ik een bursa aan , 

 die bij een lengte van 5.5 mM. een breedte van 4 mM. en een 

 dikte van 3 mM. had. Haar wanden zijn in verhouding zeer 

 dik, waardoor er slechts een klein lumen overblijft. Hierin be- 

 vond zich een kleine Distomum. De achterwand is het dikst; de 

 uitvoergang is kort en nauw. 



Talrijke epitheel-instulpingen , die zich zeer sterk boomvormig 

 vertakken, dringen door tot in de diepste lagen van de mucosa, 

 die opgevuld is met dicht aan elkander sluitende follikels. Deze 

 hebben gemiddeld een diameter van 0.18 mM. De top van iede- 

 ren follikel is smal maar hoog en tamelijk scherp toeloopend, 

 daarbij aan de basis eenigszins samengesnoerd. De cellen van den 

 top dragen zeer duidelijk het karakter van cylinder-epitheelcellen. 



De follikels zijn van elkander gescheiden door tamelijk ont- 

 wikkelde bindweefselschotten. 



Ook de spierwand is flink ontwikkeld , ze is ongeveer 0.085 mM. 

 dik, aan de zijden dunner dan achteraan in het midden. Aan de 

 buitenzijde loopen voornamelijk longitudinale vezelen. 

 Luscinia luscinia. 



Twee jonge vogels heb ik in alcohol geconserveerd ontvangen; 

 de toestand van conservatie, waarin ze verkeerden, bleek slechts 

 zeer middelmatig te zijn. 



De Bursae Fabricii waren langgerekt, bijna cylindervormig ; 

 de eene had een lengte van 3.5 mM. en een breedte van 1.5 mM., 

 de tweede was 5 mM. lang en 2 mM. breed. 



De bouw dezer bursae komt in alle opzichten volkomen over- 

 een met die van Sturnus. Een uitvoerige beschrijving kan hier 

 dus gevoegelijk achterwege blijveo. Slechts dient opgemerkt te 

 worden , dat de periphere massa hier in verhouding tot de cen- 

 trale massa slechts een zeer dunne laag is. 



De spierwand bestaat hoofdzakelijk uit transversale vezelen. 



De follikels der kleinste bursa hebben gemiddeld een diame- 



