121 



lijkheid eene opgezwollen cel te zijn. De topcellen gaan dieper 

 in de centrale follikelmassa geleidelijk in de gewone follikelcellen 

 over, zooals ik ook in figuur 50 getracht heb weer te geven. 



De periphere follikelmassa gelijkt, zooals reeds meermalen werd 

 opgemerkt, zeer op de centrale; ze is hiervan echter allereerst 

 onderscheiden door hare mesoblastische afkomst; verder kleurt ze 

 zich sterker dan de centrale massa , hare elementen zijn dichter 

 opeengepakt en zijn blijkbaar in veel inniger samenhang, want 

 in uitgespoelde doorsneden , waarin de centrale massa geheel uit- 

 eenviel , bleef steeds de periphere massa in haar geheel. Ze bevat 

 talrijke fijne capillaria en ook enkele fijne bindweefselvezelen , die 

 uit de tusscheuschotten in de periphere massa indringen. Het 

 bestaan van een zoo sterk ontwikkeld bindweefselnet als Retterer 

 beschrijft meen ik echter te moeten ontkennen. Hoezeer ik ook 

 de verschillende aangegeven methoden van onderzoek toepaste , 

 nooit heb ik meer dan enkele vezelen kunnen ontdekken. 



Centrale en periphere follikelmassa worden gescheiden door 

 dezelfde membrana propria , die ook het epithelium van het sub- 

 epitheliale weefsel scheidt. Ze is eenvoudig een voortzetting daar- 

 van en bestaat ook hier uit de bekende platte cellen met platte 

 kernen. 



De follikels der bursa bestaan , zooals wij gezien hebben , uit 

 twee heterogene bestanddeelen , en wel één dat gedifferentieerd is 

 uit het mesoblastische , embryonale weefsel , en één dat van hypo- 

 blastische epitheliale afkomst is. Bij alle vogels vormt het eerste 

 de buitenste , zich donkerder kleurende laag (de periphere follikel- 

 massa), behalve bij de roofvogels en Rhea , waar deze massa beslo- 

 ten ligt binnen het epitheliale gedeelte. Hier is , zooals wij zagen , 

 de epitheliale massa aan de buitenzijde van den , als het ware , 

 binnenste buiten gekeerden follikel gelegen en gaat ook hier ge- 

 leidelijk in het epithelium der bursa over. 



De schemata a. b. c. d. e. op plaat IV geven den samenhang 

 met het epithelium aan en de verhouding der beide heterogene 

 bestanddeelen van den follikel onderling. Deze schemata spreken 

 in verband met het bovengezegde, genoegzaam voor zich zelf. 



