122 



Blijkbaar zijn al deze verschillende vormen van follikels slechts 

 modificaties van één zelfde bouwplan. Tusschen vormen tusschen 

 deze schemata kan men in grooten getale aantreffen. Dat één 

 der uitersten genetisch de oorspronkelijke vorm zou zijn , komt 

 mij niet waarschijnlijk voor; wij vinden bijvoorbeeld de follikels, 

 gebouwd naar de schemata d. en e. bij Rhea en bij de Raptato- 

 res , vogelgroepen , die toch wel het allerminst met elkander in 

 nauw genetisch verband staan. 



In de volgende tabel is aangegeven, welke der door mij on- 

 derzochte species aan de verschillende schemata beantwoorden: 



Schema a. Embryonen en zeer jonge vogels, ook big Gallus, Cyg- 



nus , Corvus. 

 b. Anatidae , Platycercus , Sturnus , Luscinia , Alauda , Frin- 



gïlla. 



c. Vanellus , lotanus, Columba. 



d. Astur, Buteo. 



e. Rhea, Strix, Buteo. 



Het feit, dat de centrale follikelmassa steeds in alle volwassen 

 bursae met het epithelium in directen samenhang blijft , de eigen- 

 aardige vormen , die daarbij voorkomen , de bouw van het epithe- 

 lium van den follikeltop en van de follikels der roofvogels en 

 van Rhea zijn geheel nieuwe resultaten. Slechts moet ik hierbij 

 deze restrictie maken , dat Gallen den bouw der follikels van 

 Anas tot op zekere hoogte juist weergaf, dat Stieda. beweerde 

 dat de samenhang van de centrale follikelmassa met het epithe- 

 lium nog bij enkele follikels van een twee maanden oud hoen- 

 derkuiken bestond, en dat Alesi de follikels van Rhea reeds be- 

 schreef als » zittende op steeltjes" (»acinelli, attaccati per un 

 picciuolo tenuissimo alla parete interna della borsa"), maar de 

 eigenlijke structuur dezer »acinelli" niet herkende. 



Wij hebben dus hier in de follikels van de Bursa Fabricii een 

 interessant voorbeeld , hoe epithelium zich kan vervormen in schijn- 

 baar lymphoïd weefsel. 



