171 



8 voet op de hoogte van bet baken aan den kant van den 

 Zuidwal op nieuw een tweetal exemplaren van dezelfde dier- 

 soort gevangen. Ook toen werd even boven den bodem 

 met het pelagische net gevischt. De areometer teekende langs 

 den Schanswaard 1.023 bij een temperatuur van het water 

 van 19° C. Aan den kant van den Zuidwal kon de areometer 

 niet afgelezen worden »van wege de zee"; gewoonlijk is 

 het water daar iets zouter dan langs den Schanswaard. 



Van het geslacht Cuma komen er in de noordelijke zeeën 

 twee soorten voor en wel C. scorpioides en C. Edwardsii. 

 Van deze twee komt C. Edwardsii (autore G. O. Sars) ook 

 in de Middellandsche zee voor, terwijl in die zee nog twee 

 andere soorten (C. gibba en C. pulchella) van dit geslacht 

 worden aangetroffen. 



Cuma scorpioides en C. Edwardsii komen mij voor zeer 

 weinig van elkander te verschillen. Van de eerste dezer 

 twee soorten bestaat er een beschrijving met afbeeldingen 

 van de hand van Goodsir, die ik niet heb kunnen raad- 

 plegen. Van C. Edwardsii werd voor een tiental jaren een 

 uitvoerige beschrijving met voortreffelijke afbeeldingen door 

 G. O. Sars openbaar gemaakt 1 ). Met die beschrijving heb 

 ik mijne exemplaren vergeleken en daarmede stemmen zij 

 goed overeen. 



Sars geeft ook de verschillen aan tusschen C. Edwardsii 

 en C. scorpioides: de grootte en de kleur zijn verschillend en 

 dan kan men deze soorten van elkander onderkennen met 

 behulp van de inrichting der achterlijfsaanhaugsels. Deze 

 zijn nl. zoowel bij het wijfje als bij het mannetje bij C. 

 scorpioides aanzienlijk korter dan bij C. Edwardsii; terwijl 

 de binnenste tak bij C. scorpioides slechts uit een enkel 

 lid bestaat , is deze bij C. Edwardsii steeds uit twee duide- 

 lijke leden samengesteld. 



1) G. O. Sars, Middelhavets Cumaceer. Arch. f. Math. og Naturvid. III. p. 461 — 512. 

 IV. p. 1— 144. 60 PI. 1878—79. 



