172 



De lengte- verhoudingen van de achterlijfs-aanhangselen , 

 zoowel bij het mannetje als bij het wijfje, zijn nu bij de 

 ex. van Texelstroom volkomen dezelfde als bij C. Edwardsii, 

 Goodsir, zooals Sars ons deze soort nader heeft leeren kennen. 

 De eigenaardige kleurteekeningen op het rugschild door Sars 

 afgebeeld komen ook bij mijn ex. voor. Dat er echter weer 

 andere kleine verschilleu voorkomen tusschen den Middel- 

 landsche-zeevorm en dien van Texelstroom , valt niet te 

 loochenen ; bij het geringe verschil , dat C. scorpioides en 

 C. Edwardsii verfcoouen , bestaat de mogelijkheid altijd nog , 

 dat later blijken zal, dat we ook in dit geval met een 

 enkele soort met talrijke lokale rassen te doen hebben. 



Op één verschilpunt wil ik wijzen ; volgens G. O. Sars 

 draagt het eerste lid van den naar binnen gekeerden tak 

 van het achterlijfs-aanhangsel bij het mannetje 7 en bij het 

 wijfje 4 „Torner" stekels. Voor de wijfjes van de Texel- 

 stroom-exemplaren geldt hetzelfde; de mannetjes daarentegen 

 hebben niet 7 maar 10 goed ontwikkelde stekels aan dezen 

 tak (PI. VII. fig. 1). 



Het grootste mannetje onder mijne exemplaren is ruim 5m.m. 

 lang; de wijfjes zijn een weinig kleiner dan de mannetjes. 



Behalve in de Middellandsche zee komt Cuma Edwardsii 

 (te zamen met C. scorpioides) voor aan de zuidkust van 

 Noorwegen (G. O. Sars) en aan de Britsche kust (Firth of 

 Forth) volgens Goodsir. Voor de Shetlandsche eilanden 

 vermeldt Norman wél C. scorpioides , niet C. Edwardsii. 



III. ISOPODA 



gedetermineerd door A. Dollfüs te Parijs 

 A. ISOPODA AQUATICA 



1. A. nceidae 



46. Anceus maxillaris , Mont. sp. Ofschoon het volwassen dier 

 dezer soort voor zooverre bekend nooit aan de Nederland- 

 sche kust is waargenomen, wordt zij hier opgenomen, om- 

 dat het aan geen twijfel onderhevig is , of het dier, dat 



