176 



als die van het geslacht Idotea moet men ook rekenen op 

 verschillen van beteekenis tusschen voorwerpen van dezelfde 

 soort en van verschillenden leeftijd. Nieuwe soorten op te 

 stellen zou voor een dergelijk geslacht alleen mogen ge- 

 schieden met behulp van volkomen geslachtsrijpe individuen. 



Fraai getijgerde en gestreepte ex. werden in den Balg 

 en in de bocht van de Lemmer aangetroffen. 



Voorwerpen met eieren en jongen werden in Augustus 

 verzameld. 

 53. ? Idotea phosphorea, Harger. PI. VII. fig. 2 en 2r. 



Report U.S. Fish Comm. (1878). 1881. p. 347. pi. V. 

 fig. 27—29. 



Oniscus viridis , Slabber, Natuurk. verlustigingen. 1778. 

 p. 104. pi. XII. fig. 4—5. 



Idotea marina, var. pelagioa (partim), Miers, Revision of 

 the Idoteidae, 1881, p. 29. 

 „ marina, var. phosphorea, Miers, ibidem, p. 31. 



Nee Idotea pelagica, Leach. 



In de Provincie Zeeland vervangt deze soort de I. irro- 

 rata van de noordelijker gelegen kusten. Exemplaren werden 

 verzameld in het Veergat en aan het westelijk hoofd van 

 de haven van Vlissingen in 1884; op stukken hout af komstig 

 van het zwembad te Middelburg (87) en eindelijk op oesters 

 in het kanaal van Walcheren. Vermoedelijk heeft Slabber 

 deze zelfde soort waargenomen en als Oniscus viridis aan- 

 geduid. Deze soort is zeer gemakkelijk en scherp te onder- 

 scheiden zoowel van I. irrorata , Desm. als van I. pela- 

 gica Leach. *). Men herkent ze gemakkelijk aan den vorm 

 der zijplaten van het 2 de en 3 de borstsegment, door dat deze 



1) Het komt mij voor dat Miers, die in zijn uitstekende //Revision of the Idoteidae. 

 1881" de I. pelagica, Leach, vereenigt met I. tricuspidala, Desm. (I. irrorata , Edw.) 

 onder den naam van I. marina, Fabr., aan de I. pelagica, Leach, geen recht laat 

 wedervaren. Het is in werkelijkheid een van I. irrorata behoorlijk verschillende soort, 

 en zij houdt zich op een geheel ander terrein op. Zij is ook veel zeldzamer; men vindt 

 ze op met wier en mosselen bedekte rotsen op enkele punten van de kust van Nor- 

 mandie, Groot-Brittanje en Noorwegen. Metzger vermeldt ze voor Helgoland en voor 

 «Schuren bei Mandel " A. D. 



