204 



Stekels op de drie laatste achterlijfssegmenten. Deze zijn 

 over 't algemeen kort en vrij talrijk. In fig. 9 op Plaat 

 VII zijn zij zoo nauwkeurig mogelijk weergegeven naar 

 een exemplaar gevangen aan het westelijk hoofd van 

 de haven te Vlissingen. De stekels beschrijven te zamen een 

 sierlijken boog op elk der drie laatste segmenten. Elke 

 halve boog van het op twee na laatste segment bestaat 

 uit twee groepen van stekels (zie fig. 9") : de mediane 

 groep telt vier, de distale groep zes stekels; in beide 

 groepen zijn de in het midden geplaatste stekels de grootste. 

 Het op een na laatste segment draagt aan beide zijden 

 van de middellijn des rugs drie langere en daarnaast een 

 groep van vijf a zes stekels , waarvan de middelste het 

 in lengte en zwaarte verre winnen van de buitenste. 

 De stekels van het laatste segment vormen eveneens 

 twee groepjes aan weerszijden van de middellijn van den 

 rug : een mediaan groepje van drie vrij goed ontwik- 

 kelde stekels en een distale groep van een vijftal ste- 

 kels, van welke echter slechts enkele in het midden 

 geplaatste goed ontwikkeld zijn. 



Vaak ziet men , dat deze stekels zich niet ontwikkeld hebben 

 en klein, als 't ware rudimentair, zijn gebleven; soms 

 — b. v. bij de door Ritzema Bos op de Noordzee-eilanden 

 verzamelde exemplaren — zijn zij , zoowel wat aantal 

 als afmeting betreft , sterker ontwikkeld : een dier exem- 

 plaren had de boog op het op twee na laatste segment 

 uit 26, die van het voorlaatste uit 20 en die van het 

 laatste segment uit 16 stekels samengesteld; al die ste- 

 kels waren goed ontwikkeld , ofschoon de in het middeu 

 geplaatste het in lengte winnen van de zijdelings ge- 

 zetene van elke groep. 



Tusschen de stekels der laatste drie achterlijfssegmenten 

 zijn geen haren ingeplant. 



Telson. Het meest voorkomende geval voor de bewapening 

 van het telson is in fig. 9 en 9' op PI. VII afgebeeld: 



