205 



aan het eind zijn drie goed ontwikkelde stekels inge- 

 plant, waar tusschen enkele lange haren geplaatst zijn ; 

 op ruim | van de lengte van het boveneinde zitten 

 twee stekels aan de buitenzijde , terwijl ongeveer op \ 

 van de lengte van het ondereinde af gerekend twee ge- 

 bogen haren naast elkander en op niet zeer grooten 

 afstand van den buitenrand ingeplant zijn. 

 Afwijkingen van deze bewapening zijn voor het telson 

 van G. marinus niet zeldzaam : soms zijn er van de 

 drie eindstekels slechts twee ontwikkeld , soms ontbreekt 

 een der twee zijstekels. Bij het boven besproken exem- 

 plaar, dat zoo talrijke stekels droeg op de drie achter- 

 lijfssegmenten , kwamen in plaats van twee, drie goed 

 ontwikkelde zijstekels aan het telson voor. 

 Laatste paar uropoden. Binnenste tak gelijk aan of weinig 

 langer dan { van den naar buiten gekeerden tak. Voor 

 de beharing van den langsten tak geldt het volgende. 

 Binnen- en buitenrand dragen van afstand tot afstand 

 paren stekels — aan elke zijde 4 a 5 paren — die 

 soms sterk ontwikkeld zijn en dan zijn de daartusschen 

 geplaatste haren weinig talrijk , soms veel minder ont- 

 wikkeld zijn, terwijl de beharing aan beide zijden zich 

 alsdan oneindig sterker vertoont. 

 Voor zoover mij bekend, is Gammarus marinus nooit op 

 een diepte van eenige beteekenis aangetroffen : het is een 

 ware kustvorm. Haar geographische verspreiding is slechts 

 gedeeltelijk bekend en het is de vraag, of allen die haar 

 vermeldden, zich wel altijd de moeite hebben gegeven nauw- 

 keurig vast te stellen, of zij met deze of met de volgende 

 soort te doen hadden. Heller noemt deze soort voor de Adri- 

 atische zee, Chevreux geeft op , dat zij in de Middellandsche 

 zee voorkomt , aan de kusten van den Atlantischen Oceaan 

 en van het kanaal. Aan de Noordzeekusten , zoowel aan de 

 Nederlandsch-Duitsche als aan de Engelsche zijde, treft men 

 ze eveneens aan , vervolgens (op gezag van Norman) aan de 



