207 



zweep van den voorsten spriet is weinig of niet slanker 

 doch aanzienlijk langer , dan die van den achtersten. Het 

 aantal leden van de voorste sprieten bedroeg bij man- 

 lijke voorwerpen 39, 34, 33, 30, 26, dat der bijzweep 

 dierzelfde ex. resp. 11, 9, 8, 11, 9; dat der achterste 

 sprieten resp. 20, 19, 16, 21, 16 , dat der calceoli 8, 

 7, 5, 8, 6. Deze calceoli — die bij G. marinus niet 

 voorkomen — zitten op de onderste leden der zweep. 

 Bij de vrouwelijke voorwerpen ontbreken de calceoli. 

 De zweep der voorste sprieten telt bij haar 32, 29, 26, 

 21 leden, de bijzweep dierzelfde exemplaren resp. 8, 

 7, 6, 6, leden; de zweep der achterste sprieten dierzelfde 

 exemplaren 18, 15, 15, 14 leden. Eerste lid der achterste 

 sprieten betrekkelijk klein , niet sterk uitpuilend. 



Oogen. Uitgerekt niervormig, minder lang dan bij G. marinus. 

 De lengte is aanzienlijk minder dan de halve hoogte 

 van den kop , de breedte is 2 1 / 2 maal in de lengte be- 

 grepen. 



Naar voren gerichte zijhoek van den kop (PI. X. fig. 10) 

 duidelijk hoekig. Even beneden den top van dien hoek 

 bevindt zich een kleine indeuking , die de zetel schijnt 

 te zijn van een huidzintuig. De naar voren gerichte 

 rand van den kop beneden dezen zijhoek beschrijft eerst 

 een flauwe naar voren gerichte dan een diepere naar 

 achteren gerichte bocht. 



Stekels op de laatste drie achterlijfssegmenten. (PI. X. fig. 

 10'). Deze zijn over 't algemeen vrij lang en sterk en 

 niet talrijk. Men heeft steeds in het midden van den 

 rug en aan weerszijden daarvan een groepje. Op het 

 voorlaatste en op twee na laatste segment zijn die van 

 het middelste groepje op een goed ontwikkelde verhe- 

 venheid — een soort van knobbel — ingeplant. Tus- 

 schen de stekels in treft men steeds enkele haren aan. 



De verhevenheid van het op twee na laatste segment draagt 

 bij de volwassen mannetjes in den regel vier stekels, soms 



