213 



dezen vorm niet zoo zeldzaam voor als bij de ware G. 

 locusta onzer kusten. 

 Laatste paar uropoden. (PI. X. fig. 11' en 11'") Lengte 

 bij mannetjes en wijfjes ongeveer dezelfde , ongeveer 

 gelijk drie maal de lengte van het telson. De naar 

 binnen gekeerde tak is korter dan de naar buiten ge- 

 keerde, de lengte van den eersten verhoudt zich tot 

 die van den anderen in den regel als twee tot drie. 

 Het komt echter ook voor, dat het verschil in lengte 

 geringer is. De vorm van den naar binnen gekeerden 

 tak, die bij de ware G. locusta-exemplaren uitgerekt 

 lancetvormig en spits eindigend is , is bij deze variëteit 

 gewoonlijk meer overal even breed , dus niet zoo ver- 

 breed in het midden en niet in een spits uitloopend. 

 Dit laatste kenmerk is trouwens bij de mannetjes 

 beter waar te nemen dan bij de wijfjes. Voor de be- 

 haring geldt hetzelfde als voor rug en telson : het aan- 

 tal haren neemt toe , hun lengte wordt aanzienlijker 

 en daarentegen neemt het aantal stekels af. Van de 

 zes paar stekels , die bij G. locusta langs den buiten- 

 rand der buitenste slip zijn ingeplant, treft men er 

 in den regel slechts vier paar aan — enkele keeren 

 is ook een vijfde paar althans gedeeltelijk ontwikkeld. 

 Al de haren zijn lang en duidelijk bevederd. Overigens 

 komen zoo vele kleine verschillen voor, dat ik mij ont- 

 slagen kan rekenen van den taak , die nader aan te 

 duiden. 

 Roode vlekjes op de voorste segmenten van het pleon 

 en dikwijls ook op de voorste segmenten van het lichaam , 

 als bij G. locusta. De naar achteren gekeerde hoeken van 

 de zijplaten der eerste drie achterlijfssegmenten zijn spits 

 en toegespitst als bij G. locusta — de laatste misschien 

 minder uitgerekt toegespitst dan gewoonlijk bij G. locusta 

 het geval is. 



Deze vorm is zeer algemeen op het Haringvliet, het Hol- 



