221 



stekels. Daar tusschen talrijke lange en bevederde haren . 

 Bij de drie door mij onderzochte van de vijf aanwezige 

 exemplaren viel het verschijnsel van het voorkomen 

 van vier eindstekels te constateeren. 

 Laatste paar uropoden. Lengte verhouding der twee slip- 

 pen als bij G. locusta Var. A. Ook de vorm en de be- 

 wapening vertoont met die variëteit groote overeen- 

 stemming. Het aantal stekelparen aan den buitenrand 

 van de langste slip bedraagt vier , in een enkel geval vijf. 

 89. Melita obtusata, Montagu spec. Werd in 1877 voor het eerst 

 nabij de Nederlandsche kust waargenomen (zie: Hoek, Car- 

 cinologisches 1. c. bl. 140) en werd sedert dat jaar telkens 

 verzameld: op een diepte van 10 of meer vadem is deze 

 soort door de geheele Noordzee gemeen. 



1877. Noordzee ten Noorden van Terschelling. 16 Vm. 



talrijk. 

 1882. » voor de Roompot. 10 Vm. 1 ex. 



1884. » uabij Margate. 10 Vm. enkele ex. 



1885. » benoorden Borkummer Vuurschip. 15 Vm. 

 • 1 ex. 



» » nabij Borkum rif. 10 — 12 Vm. enkele ex. 



1886. » ten N. W. van het licht van Eyerland. 



13 Vm. zeer talrijk. Op Asteracanthion 

 rubens. 

 » » ten N. W. van het Terschellinger Vuur- 



schip. 15 Vm. talrijk. 



1887. » vier geogr. mijlen van de kust, dwars 



van Egmond. 14 Vm. 2 ex. 

 » » ten Z. W. van de Uiterton v. h. Schulpen- 



gat. 13 Vm. 8 ex. 



» » drie geogr. mijlen van de kust. IJmuiden 



Z.O. 12 Vm. 5 ex. 



De typische vorm van deze soort, zooals ze dus door 



Montagu het eerst beschreven werd, draagt in het midden 



van den rug een tand aan het eind van het 2d e en 3 de seg- 



