228 



hand geef ik een afbeelding op PI. IX in fig. 5&. Het is 

 echter de hand van een vrouwelijk exemplaar: vermoedelijk 

 is die der mannetjes grooter en verschillend van vorm. 



Het geslacht Podoceropsis is zeer naverwant aan Micro- 

 deutopus, Gammaropsis enz. Evenals bij het laatsgenoemde 

 geslacht treffen wij kleine haakjes aan het telson aan (PI. IX. 

 fig. 5r), terwijl ook de sprieten van die verwantschap blijken 

 geven (PI. IX. fig. 5). Sp. Bate rangschikte zijn geslacht 

 Naenia dan ook onder de Podoceriden, terwijl Boeck de 

 bovengenoemde geslachten met Aora, Protomedeia, Autonoë 

 en Microprotopus als subfamilie der Photidae onmiddelijk aan 

 • de familie der Podoceridae vooraf laat gaan. 



13. Podoceridae. 



100. Podocerus falcatus , Montagu. Deze soort, die ik in mijn 

 » Carcinologisches" getiteld opstel reeds aan een uitvoerige 

 bespreking onderwierp (1879), komt algemeen en steeds in 

 grooten getale voor op de in onze zeegaten geplaatste ton- 

 nen. De eerste, die ik er van verzamelde, trof ik aan op 

 tonnen, die nabij Terschelling uit het water genomen wa- 

 ren ; later vond ik het dier ook te Westkapelle en op het 

 Corps mort in de binnenhaven van Vlissingen. Hubrecht 

 (1880) vond er vele van op een ton, die nabij Petten ge- 

 plaatst was geweest en slechts 9 maanden dienst had gedaan. 

 Bij laag water verzamelde ik er in '86 exemplaren van aan 

 een der hoofden van den Helder. Exemplaren van verschil- 

 lende sexe en leeftijd vertoonen aanzienlijke verschillen ; 

 het gevolg daarvan is geweest, dat die vormen onder ver- 

 schillende namen beschreven zijn : o. a. vrouwelijke exem- 

 plaren onder dien van Podocerus pelagicus, Leach. Zulke 

 vrouwelijke exemplaren ontving Ritzema Bos in 1874 uit 

 Middelburg. 



G. O. Sars beschreef in 1882 kleinere Podocerus-exem- 

 plaren als Podocerus minutus ; het is volgens hem een vorm, 

 die met P. falcatus groote overeenstemming vertoont. Ook 

 Chevreux (1887) beweert deze nieuwe soort aan de Fransche 



