XIII 



De Argus bleef nu , terwijl noordelijker gekoerst werd , tusschen de 

 haringvisschers ; boven den 58«teu breedtegraad werden echter geen vaar- 

 tuigen meer waargenomen en werd de steven dus gewend ; dit geschiedde 

 Zondags avonds, 's Maandags 25 Juli begaf de Heer Hoek zich (ongeveer 

 op 57° 30' N B.) aan boord van den logger Semaphore I (Amsterdam 

 N°. 17) Schipper ü. van Dorp. Volgens zeggen van den schipjDer was 

 de geheele vloot nu reeds zuidelijker visschende en zou hij ook wel om 

 de zuid gaan, als het aantal schepen daar niet zoo bijzonder groot was: 

 voor een tweetal dagen had hij, een halven graad zuidelijker dan hij nu 

 was, met het bloote oog 135 schepen rondom zich waargenomen en toen 

 hij zijn kijker gebruikte had bij er meer dan 200 kunnen tellen. De 

 vraag van welke zijde de haring het net tegemoet zwemt werd beant- 

 woord met »zeer ongelijk". Soms meer van de noord-, soms meer van 

 de zuidzijde. Soms is de visch van beide zijden in het net gezwommen 

 en wordt dit als een bewijs beschouwd, dat er op die plaats veel haring- 

 zit ; is al de visch van de noordzijde in het net gekomen , dan kan men 

 er volgens zeggen van den visscher van verzekerd zijn , dat er op die 

 plaats een volgenden nacht veel miiider gevangen zal worden. 



Op 26 Juli , s morgens om 3 uur , woonde de Heer Hoek aan boord 

 van de »Vlaardingen N° 10" het inhalen van de netten bij Dit was op 

 0°13' W. L. en 57° 25' N. B. De bemanning van den logger bestond uit 

 twaalf Hollanders en drie Duitschers , van deze laatsten was echter slechts 

 één een volte man. Men was dien nacht om half twee begonnen met de 

 netten in te halen : om half vijf was de geheele vleet (72 netten over 

 vier kwartels verdeeld) binnen. De vangst van dien nacht werd op on- 

 geveer 10 ton gescbat, was dus gering. De haring zelf was echter groot 

 van stuk en meest »vo!le". Het was schitterend mooi weer, men had 

 dezen zomer zoo'n schoonen morgen nog niet beleefd. Om half vier ging 

 de zon op en dra wierp zij haar schuine stralen op het eigenaardig drukke 

 t fereel aan boord van het vaartuig. Vier man loopen om het spil en 

 halen telkens een net aan, een jongen maakt het net van den reep los, 

 terwijl vijf man het met kracht over een van een rol voorziene opening 

 van het zijboord heentrekken. Tegelijk schudden zij het met krachtige 

 schokken, zoodat de- visschen uit de mazen vliegen, soms hooger op, 

 tot zij bijkans in het gelaat van hen, die er naar staan te kijken , terecht 

 komen. Behalve haringen werden ook eenige wijtingen (Gadus mei langus) 

 en een enkele groote koolvisch (Gadus carbonarius) buit gemaakt. 



Het is hier de plaats niet om langer bij de haringvisscherij stil te 

 staan, hoe gewichtig zij als tak van nijverheid ook zijn moge. Ook de 

 tocht met de Argus is slechts een episode in de geschiedenis van ons 

 Station: wij stappen echter van de bespreking dezer episode niet af , zonder 

 een warm woord van dank te hebben uitgesproken aan de HH. Officieren 

 van de »Argus". en in hot bijzonder aan den Kommandant: hun aller 

 krachtige medewerking en groote gastvrijheid zal bij hun gast steeds in 

 dankbare herinnering blijven voortleven. 



De Heer Hoek maakte van zijn tegenwoordigheid in Schotland gebruik, 

 om kennis te maken met de daar aan de kust voor zoölogisch onder- 

 zoek geopende instellingen. Hij bezocht het »Scottish Marine Station" te 

 Granton en het kleine laboratorium te ^illport. Het Station te Granton 

 werd in 1884 geopend en dankt zijn oprichting aan de samenwerking 

 van verschillende geleerden en belangstellenden. Onder hen bekleedt de 

 Heer John Murray, die ons Commissielid in de Schotsche zusterinstellingen 

 binnenleidde , een voorname plaats De Heer John Murray nam deel aan 



