XXXVII 



de jonge eicellen door hun grooten , een stevig protoplasmatisch netwerk 

 bevattenden , kern De kern deelt zich en de stukken verspreiden zich dra 

 door de geheele spennospore. In het entoderm van de dactylozooida 

 aangekomen verliest de spermospore haar wand en daarna begeeft een 

 kolonie van jonge spennoblasten zich in de holte van het zooid. De wand 

 van het zooid vormt dan uitzakkingen (sporosacs), waarin de sper- 

 moblasten verblijven , tot zij rijp zijn. Deze sporosacs schijnen niet gevormd 

 te worden voor de spermoblasten er zijn gekomen. 



Het ontstaan der geslachtscellen bij Millepora steunt de meening van 

 Hertwig en Weismann, dat het ectoderm de oorspronkelijke zetel zou zijn 

 van de geslachtscellen bij de Hydrozoa. Dat een deeling van het ei uitblijft 

 vindt misschien zijn verklaring in het feit, dat het embryo een zwervende 

 levenswijze heeft, zoodra de ontwikkeling is begonnen. Spreker voelt 

 neiging aan te nemen , dat de Hydrocorallinae een afzonderlijken tak 

 vormen van de Hydrozoa , die waarschijnlijk nooit medusiforme gonophoren 

 hebben bezeten. Millepora is niet verwant aan Hydractinia. 



De Heer Lonian vertoont zink clichés en afdrukken op dun papier 

 van die clichés geleverd door de HH. Koeloffsen en Hübner naar teeke- 

 ningen van de anatomie van Coelenteraten door spreker vervaardigd. 

 De afdrukken munten uit door scherpte. Om als illustratie van het Ver- 

 slag te dienen staat Spreker een der clichés af: het is een lengtedoor- 



tent.otist. 



Can ^WfooCr 



fij. 5. 



snede van een polyp van een soort van het geslacht Corymorpha met de 

 entodermkanalen (can) en de medusen in verschillende ontwikkelings- 

 toestanden (a, b, c) half schematisch geteekend. 



De Heer J. F. van Bemmelen doet eene mededeeling betreffende 

 de epitheelderivaten van den ventralen darmwand achter de kieuw- 

 spleten , die door hem het eerst bij Selachii , Ganoïden en Hagedissen ge- 



