XXXIX 



behouden hunne ligging aan de achterzijde van den kieuwdarm , op zijn 

 overgangsplaats in slokdarm en luchtpijp. 



In de tweede plaats deelt spreker mede , dat het hem gelukt is aan 

 praeparaten van Slangenembryonen aan te toonen , dat een vermoeden , 

 hetwelk hij in zijne verhandeling over de anatomie van den halsstreek 

 der Reptilen had uitgesproken, gegrond was. Het betreft de opvatting 

 der carotis externa bij Slangen , Krokodillen en Schildpadden als een 

 overblijfsel van den tweeden aortaboog, die zijn oorsprong uit het voor- 

 eind van den truncus arteriosus verloren , maar daarentegen zijn inmon- 

 ding in den dorsalen verzamelstam , wiens voortzetting naar voren carotis 

 interna wordt, behouden zou hebben. Op doorsneden overtuigde hij zich 

 dat de carotis externa , bij Slangen althans , werkelijk op deze wijze 

 ontstaat , en derhalve van 't begin af tusschen de eerste en tweede kieuw- 

 spleet ligt. De carotis externa der Slangen (en vermoedelijk evenzoo die 

 der Krokodillen en Schildpadden) is dus niet geheel homoloog met die 

 der Hagedissen. 



De Heer* lltibrceht deelt voorloopige resultaten mede van door hem 

 ingestelde onderzoekingen over de ontwikkeling van Erinaceus, en be- 

 spreekt het feit, dat de kiemblaas van dit dier niet gelegen is in het 

 lumen van den uterus, maar in den uteiuswand; dat het embryo van 

 den egel met behulp van moederlijk bloed op andere wijze gevoed wordt , 

 als dit bij de meeste andere zoogdieren het geval is. 



