LXIX 



De Heer Dekhuyzen wees op een eigenschap, die de terpentijnolie 

 somtijds bezit, van n.1. het zwarte reductieproduct van osmiurazuur, b.v. in 

 vetbolletjes, in weinige minuten geheel te doen verdwijnen. Spreker schreef 

 dit toe aan het ozon , dat zich bij inwerking van het direkte zonlicht op 

 terpentijn vormt en waarschuwde tegen het gebruik van deze vloeistof 

 ter verwijdering van de paraffine uit doorsneden van weefsels, die met 

 osmiumzuur gefixeerd zijn. 



Dezelfde spreker deelde eenige waarnemingen over de Brunner'sche klieren 

 van het konijn mede. Zoowel in toestand van rust als na secretie bestaan 

 deze klieren uit tweederlei cellen van geheel verschillend uiterlijk, die 

 echter, zooals uit overgangsvormen blijkt, verschillende stadiën van dezelfde 

 cellen zijn. Een Brunner'sch kliertje in rust vertoont enkele tubulo- 

 acini, die weinig gekronkeld verloopen, een duidelijk lumen bezitten en 

 uit hooge, heldere cilindercellen met basaal gelegen, platte kern bestaan; 

 de meeste tubulo-acini echter loopen sterker gekronkeld, hebben bijna 

 geen lumen, en bestaan uit kegelvormige, zeer donker korrelige cellen 

 met de kern in het midden gelegen. Brunner'sche klieren van konijnen 

 in volle digestie en met gevuld duodenum bestaan bijna geheel uit de 

 heldere cellen met platte kernen. Deze celsoort stelt dus het stadium 

 der »secretleere'' cel voor, de donkere, fijnkorrelige cellen zijn beladen 

 met de moederstof van het afscheidingsproduct. Spreker vertoonde dub- 

 belgekleurde preparaten, de heldere cellen waren blauw gefingeerd door 

 haematoxyline-aluin , de korrelige bruinrood door congorood. De fixatie 

 was met Flemming's meest geconcentreerde mengsel van osmium-chroom- 

 azijnzuur geschied. De overgangsvormen tusschen beide stadiën waren 

 rood gekleurd met een naar het lumen gekeerd blauw gedeelte. 



De Heer Hoek vertoont ten slotte twee visschen door hem voor 

 eenige weken gekocht van een visscher te St. Pieter nabij Maastricht. Beide 

 visschen waren in de Maas op Nederlandsch gebied gevangen. De een is 

 een grofschubbige voren, de chevanne der Belgen en Franschen, Squalius 

 dobula of Sq. cephalus , de andere is een z.g. Maasforel. Ofschoon de 

 lichaamsvorm van deze laatste eerder aan een zeeforel (Salmo of Trutta 

 trutta) doet denken,, blijkt uit andere kenmerken, zooals uit de tanden 

 van het ploegbeen, de x-formige zwarte vlekjes enz,, dat deze visch als 

 een Salmo fario moet beschouwd worden. Spr. vermoedt, dat deze grootere 

 forellen de visschen zijn, die door de Belgische Maas- en Ourthe-visschers 

 als Truites saumonfées aangeduid worden. 



