BUITENGEWONE WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam. Zoölogisch Laboratorium. 26 Oct. '89. 's Avonds 1\ uur. 



Aanwezig de HEL Hubrecht (Voorzitter), Op de Macks, Kohlbrugge, 

 Heinsius, Molengraaff, Wenckebach, Horst, J. F. van Bemmelen , Vos- 

 maer, Loman, Kerbert, van Eees , Lidth de Jeude, J. T. Oudemans, 

 Weber, van Haren Noman en Hoek. 



Als gast de Heer Georg Eüge , Hoogleeraar te Amsterdam. 



De Heer Kohlbrugge spreekt over het handskelet der Wer- 

 veldieren , in 't bijzonder van Hylobates , in verband met de vraag 

 omtrent primaire penta-, hexa- of hepta-dactylie bij de hoogere Verte- 

 braten. 



Aan de hand van den genoemden aap nam hij tusschen het Eadiale 

 en het Carpale I het Sesambeentje waar, dat bij een jong dier ook reeds 

 in kraakbeenigen toestand voorhanden was; verder een steeds van het 

 Eadiale gescheiden Os centrale; een verbeend Cartilago interarticulare, dat 

 bij een H. leuciscus met den Eadius articuleerde, een pisiforme , dat den 

 vorm had van een Metacarpus: eindelijk bij een H, syndactylus een 

 6 den Digitus aan de ulnaire zijde uit twee phalangen bestaande. 



Aan den voet vond hij de Tuberositas scaphoidei sterk ontwikkeld en 

 naar achteren haakvormig omgebogen , bij een jong ex. van H. syndactylus 

 was zij echter nog geheel kraakbeenig, ofschoon het Os scaphoideum zelf 

 verbeend was. Verder een Tuberositas aan het Os metacarpi I, die den 

 medianen rand van het Cuneiforme I gedeeltelijk bedekte en bij een H. syn- 

 dactylus een zelfstandig beentje vormde. Eindelijk vond Spr. bij een ex. 

 van laatstgenoemde soort den meest naar binnen gekeerden hoek van den 

 Calcaneus tot een zelfstandig beentje naast het Talus gelegen ontwikkeld. 



De Heer Horst deelt mede, dat onder de Lunibricinen door Prof. 

 Max Weber uit Hfederl. Indië medegebracht, door hem eene nieuwe 

 soort is aangetroffen, die hij in geen der bekende geslachten een 

 plaats kan geven. Deze aardworm , door hem Glyphidrilus Weberi ge- 

 noemd, behoort tot de groep der Intraclitelliani en bezit de volgende 

 kenmerken: grootte van onzen gewonen aardworm, borstels in 8 rijen, 

 clitellum van het 23 ste — 3l ste (32 ste ) segment met gekartelde lijst langs 

 den buikrand, mannelijke genitaal-pori tusschen het 27 ste en 28 ste seg- 

 ment, opening van den oviduet op het 14 de segment, ten getale van 

 1, 2 of 3 paar, in sommige exemplaren asymmetrisch. 



De Heer Vosnmer behandelt de twee oorspronkelijke kiembladen, 

 waaruit het lichaam der sponzen wordt opgebouwd , en herinnert aan 

 het verschil in meening, dat tusschen Groette en Maas bestaat. Terwijl 

 Goette beweerd heeft, dat bij de larve van Spongilla het ectoderm vol- 

 komen verdwijnt, heeft Otto Maas onlangs de tegengestelde meening 

 verdedigd: deze kwam n.1. tot de overtuiging, dat het ectoderm der 

 Spongilla-larve volkomen in het epithelium van de jonge spons overgaat. 

 Spreker was nu onlangs in de gelegenheid onderzoekingen in te stellen, 

 die hem tot een beslisten aanhanger van Maas' zienswijze hebben ge- 

 maakt: ook hij houdt het er dus voor, dat in den regel het ectoderm 

 blijft bestaan en beschouwt die gevallen , waarin het verloren is gegaan als 

 abnormale. Hij licht zijn zienswijze toe met praeparaten aan Myxilla ontleend. 



De Heer Loman deelt de resultaten mede van zijn onderzoek van 

 de oogen van lagere wormen , ingesteld met behulp van Landpla- 



