IN COLLISIONE CORFORVM. 6$ 



praebcbit tres aequationes, ex quibus pro quouis con- 

 flidus tempore, tam vtriusque corporis celeritates quam 

 corporis A motus gyratorius poterunt determinari. 



§. 20. Ponamus corpora ambo eife perfe&e elaftica, 

 quia tum conflidus cerTiit, ctim x fuerit priftinam lon- 

 gitudinem k adeptum , ponamus xzz k, fietque fpdxzz o, 

 quia per hypothefin pdx ita eft integratum , vt euanefcat 

 pofito xzzk. Quamobrem finito conflidu habebitur b-\-v 

 zzu -hfr \ quae aequatio cum aequationibus B (b—v) zzAu 

 zz j 1 coniuncta , determinabit vtriusque corporis A et B 

 celeritates poft confli&um, nec non celeritatem gyrato- 

 riam, quam corpus A ex confliclii acquirit. Erit fcili- 

 cet corporis B celeritas poft conflictum in direcftione BC 

 zzb — ( A ^_ B a )s-t-AB/» ? corporis A vero motus progref- 

 fiuus fiet in directione Aa cum celeritate zz UZ^s^ZABTfj 

 corpus vero idem A fiinul habebit motum gyratorium 

 circa axem verticalem per centrum grauitatis A trans 

 euntem cum celeritate angulari — Tx^i^AB/T i ^ 

 eft b corporis B celeritas ante conftidum ; fzzA B ; A etB 

 funt corporum maffae, atque S eft fumma omnium pro- 

 du&orum, quae prodeunt multiplicando fingulas corporis 

 A particulas per quadrata fuarum ab axe gyrationis diftan- 

 tiarum. 



§. 21. Si corpora omni elatere careant, tum con- 

 fli&us certibit, qnando impreftio, quam impulfus vtrique 

 corpori inducit, eft maxima facta, hoc eft, quando in- 

 teruallum BG fit minimum. Hoc vero accidit, fi fit 

 dx — o . Cum autem inuenerimus dx zz dt (u — v -\-fr) y 

 Tom. IX. I cr it 



