7* SPECIMEN ALGEBRAE 



etiam angnlus propugnaculi obtufus probatur , ct in mul- 

 tis muniendi modis antiquis aeque ac recentioribus lae- 

 p uTi m e a d h i b i tu s £1 i t . ( 3 . ) Propugnaculi amplitudo ea fit, 

 quae Jufficicntem armitorum numerutn capiat , et Jatis prae- 

 beat Jpatii ad tormenta dirigenia , caeteraque militaria mu- 

 nia obeunda\ cuius regulae fundamentum per fe quam 

 m.xime intelligitur. Ad hanc itaque praecipue atten- 

 dam , dum , datis Facie et Aia propugnaculi alicuius, 

 inquirere volo in magnitudinem anguli propugnaculi , 

 quae ipfum propugnaculum ex his conftruendum ehaciac 

 tale , vt fpatium eo contentum inter omnia reliqua pof- 

 fibilia fit maximum. 



§ 3. Problema igitur huc pertinens hunc in modum 

 formare licet. Sit Munimenti alicuius regularis radius 

 Figuw 2. maior DA, hnic fit applicata Facies AB longitudinis #, 

 et Ala BC longitudinis b\ pofitio vero huius Alae ta- 

 lis fit, vt, continuata vsque ad punctum G radii maio- 

 ris, effkiat ibi angulum conftantem CGH, cuius finus 

 fit m , cofinus n , pofito finu toto ±z 1 . Formabi- 

 tur fic dimidium propugnaculi alicuius A B C , cuius 

 fpatium debet effe inter omnia reliqua poffibilia ma- 

 ximum , quaefito ad liunc finem angulo BAK, cuius 

 finum pono ~ x 9 cofinum ~.y. Demittantur ex 

 B et C perpendiculares BK et CH in radium maiorem, 

 et orietur fpatium ABCH, ita determinandum , vt fit 

 maximum. Habebuntur ergo fequentes Analogiae: fin. 



G{m): Gr. AWrBA(tf):BG(f), hinc CGzr *£■-£. 

 In triangulo CHG redangulo eft fin. totus (1): fin. G 

 (m)zzCG(^r-b): CH{ax~bm). In triangulo BAK 



reclan- 



